شفقنا- امیرمحمد مهدیزاده، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی بیان کرد: دانشجویان نسبت به مسائل اجتماعی واکنش سریعتری نشان میدهند و همین امر باعث میشود دانشجویان نقش وجدان بیدار جامعه را ایفا کنند؛ چه در نقد کاستیها و چه در طرح مطالبههای مردمی.
امیرمحمد مهدیزاده در گفت وگو با شفقنا درباره اینکه دانشجویان و نهادهای دانشگاهی امروز چه نقشی در شکلدهی به روندهای فکری، اجتماعی و گفتمانی کشور ایفا میکنند، بیان کرد: دانشجویان و نهادهای دانشگاهی امروز همچنان یکی از مهمترین بازیگران عرصهی فکری و اجتماعی کشور هستند، اما شکل و ابزار نقشآفرینیشان نسبت به گذشته تغییر کرده است.
وی ادامه داد: اگرچه فضای رسمی دانشگاهها محدودیتها و چالشهای خود را دارد، اما دانشجو بهعنوان کنشگر آگاه، منتقد و امیدوار همچنان در چند سطح اثرگذار است: نقش در آگاهیبخشی و مطالبهگری دانشجو بهخاطر استقلال نسبی و حساسیت اخلاقی، معمولاً نسبت به مسائل اجتماعی واکنش سریعتری نشان میدهد. همین امر باعث میشود دانشجویان نقش وجدان بیدار جامعه را ایفا کنند؛ چه در نقد کاستیها و چه در طرح مطالبههای مردمی.
وی گفت: نهادهای دانشجویی هم—از انجمنهای اسلامی تا تشکلهای علمی و صنفی—میتوانند صدای گروههای مختلف دانشجویی باشند و مطالبات را صورتبندی کنند. نقش در نوآوری اجتماعی و فرهنگی دانشگاه محل تلاقی نسل جوان با تجربههای جدید است؛ از فناوری و سبک زندگی گرفته تا هنر، اقتصاد، فرهنگ عمومی و مشارکت اجتماعی. به همین دلیل، دانشجویان میتوانند جریانسازِ تغییرات فرهنگی باشند؛ تغییراتی که بعدها در جامعه فراگیر میشود و در نهایت تنها دانشجویان هستند که در نهاد مدنی کشور عزیزمان ایران فعالیت کرده و منجر به پیشرفت کشور عزیزمان خواهد شد و از نقد منصفانه دانشجو که به صورت دلسوزانه احضار نظر خواهد کرد باید استقبال کرده تا بتوان گام مثبتی در خصوص پیشرفت کشور برداشته شود.
مهدیزاده در پیام و توصیه ای به دانشجویان گفت: در راستای بررسی ابعاد کنشگری دانشجویی، حیاتی است که راهبرد “مطالبهگری” به عنوان یک محور اساسی مورد تأکید قرار گیرد. این قشر از جامعه که مستقیماً در کانون تعامل با پویاییهای بروندانشگاهی قرار دارند، نیازمند سازوکاری مؤثر برای بیان مطالبات مشروع خود هستند.
وی اضافه کرد: قابل تأمل است که هرگونه تلاش برای فرونشستن بازدهی فعالیتهای دانشجویی از طریق اعمال محدودیتهای فراگیر، چه در سطح ساختارهای آموزشی و چه از منظر عوامل بیرونی، رویکردی غیرسازنده تلقی میگردد.
وی بیان کرد: اثربخشی ماندگار و قابلیت پرورشپذیری، منوط به اتکاء بر مبانی ایدئولوژیک و باورهای بنیادین دانشجو است؛ تنها با تکیه بر این اعتقادات است که دانشجو میتواند به یک نیروی مولد و مؤثر تبدیل شود. تأکید میگردد که دایره فعالیتهای دانشجویان در دوران تحصیل نباید محدود به محیط صرفاً آکادمیک گردد.
مهدیزاده اظهار داشت: مشارکت فعال در تشکلهای دانشجویی و انجمنهای تخصصی، امری ضروری است تا زمینهساز تثبیت هویت حرفهای و اجتماعی آتی آنان فراهم آید. در این چارچوب، توجه به این نکته ضروری است که در دانشگاهها، نهادهایی ساختارمند نظیر سندیکاها برای تجمیع و ابراز مطالبات وجود دارند که این سیاستگذاری در بستر نظام آموزش عالی ایران، جایگاهی متمایز دارد. دانشجویان، به عنوان حاملان میراث علمی، فرهنگی و هویتی کشور، در فضای دانشگاهی نقشی پایدار و بیوقفه ایفا میکنند؛ نقشی که ماهیت آن، تعهدی مستمر به پیشبرد اهداف ملی است.