شفقنا- آیت الله ابوالقاسم علیدوست در یادداشتی اینگونه آورده است: «هر سال ایام فاطمیه که میشود برخی از سایتها و کانالهای منسوب به بخشی از اهل سنت حوادثی را که در فاصله رحلت پیامبر عظیم الشان – صلی الله علیه و آله – تا شهادت فاطمه زهرا – سلام الله علیها- گذشت و در نهایت به شهادت حضرت کشیده شد، مورد انکار قرار داده و بالطبع امامان اهل بیت – علیهم السلام – و عالمان شیعه را که از مصیبتهای نابحق رفته بر صدیقه طاهره سخن به میان آورده، در معرض تهمت قرار می دهند و این در حالی است که نقل مصائب مورد اشاره – به ویژه حمله به خانه صدیقه طاهره – از نقلهای مسلم تاریخ و غضب حضرت از شخص خلیفه اول، مطلبی است که در متون معتبر و متعدد سنیان آمده است. (ر.ک: صحیح بخاری، ج۸، ص ۱۸۵؛ همان، ج۴ ، ص ۹۶؛ الامامه و السیاسه، ج۱، ص ۳۰ ؛انساب الاشراف ، ج۱، ص ۵۸۶؛ المصنف، ج۸، ص ۵۷۲؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص ۶۲؛ کنز العمال، ج۵، ص ۶۳۲؛ العقد الفرید، ج۵، ص ۲۱؛تاریخ دمشق، ج۳۰، ص ۴۳۰؛ مجمع الزوائد، ج۵،ص ۲۰۳؛ و …).
به این بهانه راقم این سطور، نکاتی را بیان می کند:
۱. گردانندگان این سایتها و کانالها توجه داشته باشند که عالمان مصلح امامیه هرچند به همگرایی مسلمانان و پرهیز از هرگونه اختلاف بین مسلمانان پایبندند و این را وظیفه مورد سفارش امامان معصوم خود می دانند، لکن هرگاه احساس کنند با سکوت خویش جای متهم و مدعی عوض میشود و مسلمات تاریخ زیر سؤال میرود، قهرا به دفاع از تاریخ گذشته خویش میپردازند و وقایع صدر اسلام را در معرض اطلاع نسل امروز قرار می دهند و البته در این صورت، نتیجه حاصله خوشایند شما حضرات نیست!
۲. به راستی آیا فکر کردهاید چرا گذشتگان شما تحلیل تاریخ صدر اسلام و گزارشدادن از آن دوره زمانی را که دوران «آشکارشدن برخی نهانهای غیر صالح و ریزش بخشی از خواص» بود، تحریم کردهاند؟!
(ملاحظه نمایید: قاعده «الامساک عما شجر بین الصحابه » و «الامساک عن الخوض فی ما شجر بینهم»/ر.ک: مجموع الفتاوی، ج۴، ص ۳۳۲؛ الصواعق المحرقه، ج۲، ص ۶۲۱؛ تطهیر الجنان و اللسان، ص ۱۵۱؛ تسدید الاصابه فی ما شجر بین الصحابه، ج۱، ص ۱۲۱؛ منهاج السنه النبویه، ج۶، ص ۲۵۴؛ التحریر و التنویر،ج۶، ص ۲۲۱؛ الجامع لاحکام القرآن، ج ۱۶، ص ۳۲۱؛ الابانه الکبری، ج۶، ص ۲۸۷؛التوحید و العقیده، ص ۴۰۱؛ مقالات الاسلامیین ، ج۱، ص ۲۹۴؛ فتح الباری فی شرح صحیح البخاری، ج۱۳، ص ۳۴؛ اعتقاد اهل السنه ، ج۱، ص ۱۷۷؛ و …).
واضح است با آشکارشدن حوادث آن دوران که مصیبتهای روا انگاشته شده برصدیقه طاهره – سلام الله علیها – بخشی از آن است، بسیاری از باورها زیر سؤال میرود؛ از این رو گذشتگان شما حکمت را در این دیدند – که برخلاف عقل و نقل – تحلیل تاریخ و کسب اطلاع از حوادث آن دوران را حرام بشمارند، حال چه شده است که شما کاری میکنید که افرادی ناچار شوند از آن حوادث بگویند و بنویسند و از مذهب و باور خویش دفاع کنند؟!
۳. صاحب این قلم، شما – عالیجنابان – را توصیه می کند ایام فاطمیه را به سکوت بگذرانید، از تفسیر ، احکام، معاد، اخلاق و…بگویید؛ لکن وارد نقل آن دوره از تاریخ چه به اثبات (که به ضرر شماست) و چه به انکار نشوید که صلاح شما نیست.
۴. در میان سنیان، هستند عالمان، اساتید، طلاب و دانشجویانی که اگر بر واقعیت واقف شوند، راه دیگری را طی میکنند؛ از این رو، محققان و متتبعان را وادار نکنید تا از آن واقعیتهای تلخ بگویند.
از ما گفتن بود و بس!
قم؛ حوزه علمیه؛ ابوالقاسم علیدوست
۲۸/۰۸/۱۴۰۴
۲۸/ج۱/ ۱۴۴۷»