شفقنا- دیدار برابر ازبکستان بار دیگر ضعف فنی و تاکتیکی را در تیم ملی فوتبال ایران نشان داد البته سرمربی تیم ملی همچنان براین باور است که تیمش در حال پیشرفت است و عملکرد خوبی از خود نشان می دهد.
به گزارش شفقنا ورزشی، ازبکستان را باید قدرت جدید فوتبال آسیا دانست که برای تیم های بزرگ فوتبال قاره دردساز ظاهر می شود.
ازبک ها بیش از هر تیمی ایران را در دیدارهای اخیر خود اذیت کرده اند به طوریکه قلعه نویی و یارانش با شکست برابر آنها دو جام اخیر را از دست دادند. شکست در فینال تورنمنت کافا و شکست در فینال تورنمنت چهارجانبه العین به خوبی نشان می دهد که چرا ازبک ها گربه سیاه جدید فوتبال ایران هستند.
فوتبال ازبکستان در سال های اخیر پیشرفت چشمگیری داشته است و قطعا در آینده بیشتر از این تیم خواهیم شنید. ازبکستان توانست برای نخستین بار در تاریخ خود جواز حضور در جام جهانی را به دست آورد. چند بازیکن از این کشور در تیم های مطرح اروپایی بازی می کنند که سرشناس ترین آنها خوسانوف است که در سیتی و زیر نظر پپ گواردیولا بازی می کند.
عبدالقادر خوسانوف (منچسترسیتی)، رستم آشورماتوف (روبینکازان و اکنون استقلال)، اوتابک شوکوروف (الفیحا)، عباسبک فیضاللائف (زسکا)، جلالالدین ماشاریپوف (استقلال) و الدور شومورودوف (رم) و اورنوف در پرسپولیس از بازیکنان لژیونر فوتبال ازبکستان هستند که نشان از پیشرفت چشمگیر در فوتبال این کشور می دهد.
بنابرین نباید به هیچ وجه ازبکستان را حریفی دست و پا بسته دانست. آنها روز به روز در حال پیشرفت هستند و با انتخاب کاناوارو امیدوار به درخشش در جام جهانی هستند.
اما به همان اندازه که ازبکستان در حال پیشرفت است متاسفانه فوتبال ایران در حال درجا زدن است و در بهترین حالت باید گفت که ما شاهد پیشرفتی در فوتبال خود نیستیم و این یک واقعیت ملموس است که به نظرم می رسد که بسیاری به آن اذعان دارند.
دیدار برابر ازبکستان بار دیگر ضعف تاکتیکی و البته اقتدار فنی را در تیم نشان داد. تیم ملی فوتبال ایران در دو بازی که در تورنمنت العین به میدان رفت حتی نتوانست یک بار دروازه حریفان را در جریان بازی باز کند و این ضعف تیم ملی در کارهای هجومی را به خوبی نشان می دهد.
تا قبل از شروع این بازی ها پیش بینی می شد که ایران با اقتدار کیپ ورد را شکست دهد تا در فینال به مصاف مصر برود اما هیچ کدام از این دو هدف به دست نیامد.
ازبکستان در حالی توانست تیم ملی فوتبال ایران را شکست دهد که از دقیقه 69 با اخراج خوسانوف 10 نفره شد اما این برتری عددی هم باعث نشد تا شاگردان قلعه نویی فشار را بر حریف بیشتر کنند و گل پیروزی را به ثمر رسانند تا کار به ضربات پنالتی کشیده نشود. این تیم مشکلات زیادی هم در کارهای دفاعی و هم در حمله دارد با این حال سرمربی تیم ملی همچنان اصرار دارد که تیمش در حال پیشرفت است و عملکرد خوبی از خود نشان می دهد اما واقعیت چیز دیگری را نشان می دهد.
اما مشکل ایران تنها تاکتیکی نیست بلکه اتحاد و اقتدار هم در تیم دیده نمی شود. ضربات پنالتی دیدار برابر ازبکستان به خوبی چنین چیزی را نشان داد. امیر قلعه نویی نام میلاد محمدی را در بین پنالتی زنان قرار نداده بود و قرار بود که مهدی طارمی آخرین پنالتی را بزند اما کاپیتان تیم ملی فوتبال ایران خودسرانه و بدون هماهنگی با کادر فنی تصمیم گرفت که زننده پنالتی را عوض کند که این اعتراض شدید قلعه نویی را بعد از بازی به دنبال داشت.
آیا این اقدام طارمی درست بود؟ آیا یک بازیکن می تواند بدون هماهنگی با کادر فنی زننده پنالتی را عوض کند؟ قلعه نویی چرا بلافاصله بعد از بازی و برابر دوربین ها به طارمی و محمدی خود اعتراض کرد؟
همه اینها به خوبی نشان می دهد که تیم ملی قبل از جام جهانی نه از اقتدار فنی برخوردار است و نه از اقتدار تاکتیکی. این تیم برای کسب نتایج بسیار خوب نیاز به شوک بزرگی دارد.