شفقنا- بيل دَدلي، نویسنده آمریکایی و رئیس پیشین بانک فدرال رزرو نیویورک، در مقالهای که در بلومبرگ منتشر شد، تأکید کرد که جهش سرمایهگذاری در حوزه هوش مصنوعی در حال حاضر بازار سهام و اقتصاد آمریکا را تقویت میکند، اما چشمانداز بلندمدت «احتمالاً به سمت تعادل خواهد بود» و هوش مصنوعی «نمیتواند معضل مالی جدی پیش روی کشور را حل کند».
به گزارش شفقنا؛ وبگاه شبکه الجزیره نوشت: «دَدلی در این مقاله به سه پرسش کلیدی برای ارزیابی اثرات بلندمدت این فناوری اشاره کرده است:
-
هوش مصنوعی چه میزان بر بهرهوری و رشد اقتصادی تأثیر میگذارد؟
-
اثرات آن بر بازار کار و نرخ بیکاری چیست؟
-
چگونه بر نرخ بهره بازتاب خواهد داشت؟
بهرهوری مبهم هوش مصنوعی
به گزارش بلومبرگ، هنوز اجماع نظری درباره تأثیر هوش مصنوعی بر بهرهوری وجود ندارد. دَدلی یادآور میشود که فناوریهای بزرگ معمولاً زمان زیادی نیاز دارند تا اقتصاد را دگرگون کنند، و به تجربه تغییرات برق اشاره میکند که دههها طول کشید. او همچنین از گفته اقتصاددان رابرت سولو در سال ۱۹۸۷ نقل میکند که رایانهها «در همه جا دیده میشوند جز در آمار بهرهوری».
تخمینها نیز متفاوت است؛ دارون آسموگلو، برنده نوبل، برآورد کرده که اثر هوش مصنوعی در یک دهه کمتر از ۱ درصد خواهد بود، در حالی که اقتصاددانان گلدمن ساکس افزایش حدود ۱۵ درصدی را در صورت «تکامل کامل و ادغام فناوری در تولید استاندارد» پیشبینی کردهاند. دَدلی معتقد است که افزایش بهرهوری «در ابتدا متواضع خواهد بود و سپس به تدریج با گسترش کاربرد واقعی فناوری در فرآیندهای داخلی و بعد خارجی تسریع میشود».
هوش مصنوعی جایگزین کارگران میشود یا به آنها کمک میکند؟
دَدلی در مقاله خود بر این نکته تأکید دارد که پرسش مرکزی در بازار کار این است که آیا هوش مصنوعی جایگزین کارگران خواهد شد یا به آنها در انجام وظایفشان کمک میکند.
وی به مثال برنامهنویسی اشاره میکند: «ابزارهای هوشمند فرآیند نوشتن کد را سریعتر کرده و تعداد نیروی کار مورد نیاز را کاهش میدهند، اما در عین حال تقاضا برای نرمافزار را افزایش میدهند زیرا هزینه توسعه کاهش مییابد».
دَدلی هشدار میدهد که اگر تحولات سریع باعث از دست رفتن تعداد زیادی شغل در مدت کوتاه شود، بیکاری میتواند افزایش یابد و دوره گذار طولانی رخ دهد، زمانی که کارگران در منطقهای خاکستری به دنبال تخصصهای جدید هستند، که ممکن است نرخ بیکاری سازگار با ثبات قیمتها را بالا ببرد.
تأثیر هوش مصنوعی بر نرخ بهره
دَدلی توضیح میدهد که اثر هوش مصنوعی بر نرخ بهره «مستقیمتر» است، زیرا نوآوری بازده مورد انتظار سرمایهگذاری را افزایش میدهد و همزمان به «سرمایهگذاری عظیم» در زیرساختهای انرژی و محاسبات نیاز دارد، که باعث افزایش تقاضا برای سرمایه و بالا رفتن نرخ بهره واقعی میشود. او به مثال جهش اینترنت در دهه ۱۹۹۰ اشاره میکند که نرخ بهره واقعی بیش از ۳ درصد افزایش یافت به دلیل ایجاد شبکههای ملی فیبر نوری.
به گفته بلومبرگ، دَدلی پیشبینی میکند که اثر هوش مصنوعی به دلیل سرعت گسترش و حجم عظیم مورد نیاز برای زیرساختها، «شتاب زمانی» خواهد داشت.
معضل مالی که هوش مصنوعی حل نمیکند
نویسنده تأکید میکند که اثر ترکیبی هوش مصنوعی «نمیتواند مسیر مالی ناپایدار دولت آمریکا را اصلاح کند». افزایش بهرهوری و رشد ممکن است درآمدها را بالا برده و نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی را کاهش دهد، اما «افزایش نرخ بهره هزینه خدمات بدهی را بالا میبرد و روند را به سمت مخالف سوق میدهد».
دَدلی در پایان مقاله خود تأکید میکند که هوش مصنوعی «قطعاً مهم است»، اما «چشمانداز بلندمدت اقتصاد آمریکا را به شکل بنیادی تغییر نخواهد داد» و میافزاید: «میتوان به بهترینها امیدوار بود، اما امید، استراتژی نیست».
