شفقنا آینده- روزنامه لوموند از بازی خطرناکی نوشته که رهبران راستگرای فرانسه این روزها در حال پیشبرد آن هستند.
به باور شورای سردبیری روزنامه لوموند؛ چهرههای جناح راست فرانسه باعث تضعیف کمربند امنیتی سفتوسختی شدهاند که مدتهای مدیدی وارثان شارل دوگل را از وارثان ژان ماری لوپن جدا میکرد. این یک استراتژی بسیار خطرناک و از نظر سیاسی ناکارآمد میتواند باشد، چرا که به نظر میرسد حامیان جناح راست به طور فزایندهای راست افراطی را به کسانی که از آن تقلید میکنند ترجیح میدهند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از روزنامه لوموند؛ در حالی که فرانسه در حال طی کردن فرآیند مستمر و مداوم تجدید آرایش سیاسی است [و شاهد تغییر و جابجایی سیاسی در این کشور هستیم]، به نظر میرسد که در حال حاضر هیچ چیزی نمیتواند مانع از نزدیکی بین احزاب راستگرای جمهوریخواهان و تجمع ملی شود. حتی رهبران حزب قدیمی جمهوریخواهان نیز که زمانی به خط شارل دوگل پایبند بودند مانع این روند نخواهند شد و در تلاش برای جلوگیری از زوال و افول حزب خود دست به پذیرش مضامین راست افراطی زده و خطر جذب شدن توسط حزب قدرتمند و عظیمی چون تجمع ملی را به جان میخرند- که در نهایت این کار میتواند به تقویت رهبران حزب تجمع ملی، مارین لوپن و جردن باردلا منجر شده و به آنها کمک کند در تلاششان برای تصرف دفتر نخستوزیری و کاخ الیزه موفق شوند.
به تازگی چهرههای حزب جمهوریخواهان آخرین رشته از حصار امنیتی خاصی را که مدتهای مدیدی وارثان ژنرال دوگل را از وارثان ژان ماری لوپن چهره معروف راست افراطی و مدافع فرانسه ویشی و الجزایر فرانسه جدا میکرد، از میان برداشتهاند.
پس از استعفای سباستین لکورنوی نخستوزیر، برونو ریتیلائو رئیس حزب جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای در جنوب غربی فرانسه خواستار این شد که طرفداران این حزب از دادن «حتی یک رأی به چپها» هم خودداری کنند. این عملاً یک فراخوان ضمنی برای رأی دادن به نامزد راست افراطی حاضر در انتخابات بود و استراتژی قدیمی «نه چپ افراطی و نه راست افراطی» راستگرایان میانه را نقض میکرد. اقدامی که از آن به عنوان شکافی در دیوار جمهوریخواهان نام برده شده- که البته ریشه اصلی این شکاف را پیش از این پرزیدنت نیکولا سارکوزی در انتخابات محلی سال ۲۰۱۱ ایجاد کرده بود.
این شکاف در همه جای جناح راست گستردهتر شده است. در پارلمان اروپا، فرانسوا-خاویر بلامی، معاون رئیس حزب محافظهکار از طرح رای عدم اعتماد علیه اورسولا فوندرلاین رئیس کمیسیون اروپا حمایت کرد- که توسط گروه پارلمانی «میهنپرستان اروپا» تهیه شده بود. لوران ووکیز رهبر گروه حزب محافظهکار در مجلس ملی نیز در پاسخ به بیانیه سیاست دولتی لکورنو از «جنون چپ افراطی به عنوان خطر سیاسی اصلی برای آینده جمهوری فرانسه» انتقاد کرد، بدون این که حتی یک خط در مورد راست افراطی نیز نوشته باشد.
این همگرایی با نوعی سردرگمی کامل در سطح ایدئولوژیک همراه بوده است. از زمان انتخابات پارلمانی ۲۰۲۴، تشخیص دو اردوگاه راستگرایان از راستهای افراطی در مورد مسائل مهاجرت تقریباً غیرممکن شده است، زیرا هر خبری که در مورد این موضوع منتشر میشود، توسط رسانههایی که به میلیاردر محافظهکار ونسان بُلورِه نزدیکاند، بزرگنمایی میشود. همچنین در سیاستهای زیستمحیطی هم دیگر بین سیاستهای این دو گروه تفاوتی دیده نمیشود و همه روزه شاهد انتقادهای زیادی از انرژیهای تجدیدپذیر هستیم- و البته از کارمندان دولتی که مسئول حفاظت از محیطزیست هستند.
ریتلیو، زمانی که وزیر کشور بود اعلام کرد که حاکمیت قانون نه «غیر قابل دستزدن» است و نه مقدس. اگرچه او با هدف ارائه تصویری مسئولانه از حزبش به دولت پیوسته بود، اما در دوران تصدی خود، ایدههای خاصی را که توسط حامیان به اصطلاح «اتحاد راست» ترویج میشد، مشروعیت بخشید و در تلاشهای راست افراطی برای «اهریمنزدایی» از خود مشارکت کرد.
این یک استراتژی بسیار خطرناک و از نظر سیاسی بیاثر بوده- و به نظر میرسد حامیان جناح راست به طور فزایندهای نسخه اصلی را به کپیکنندگان آن ترجیح میدهند. در نظرسنجیهای مختلف، سهم رأیدهندگانی که معتقدند حزب راست افراطی قادر به حکومت کردن خواهد بود به طور مداوم افزایش یافته است. این روند به ویژه در میان بازنشستگان مشهود است- که همواره به عنوان یک بلوک رأیدهنده قابل اعتماد شناخته میشدند و اغلب هم مانعی برای به قدرت رسیدن لوپن بودهاند.
حالا در شرایطی که کمتر از دو سال به انتخابات ریاست جمهوری مانده، جناح راست نه تنها هیچ حمایتی در افکار عمومی کسب نکرده، بلکه ایده رأی دادن به احزاب راستگرای افراطی را نیز برای رأیدهندگانی که قبلاً در برابر این ایده مقاومت میکردند، قابل قبول کرده است.
متن کامل سرمقاله روزنامه لوموند را میتوانید اینجا بخوانید
