شفقنا رسانه_ صفحه یک روزنامهها به عنوان ویترین در مقابل چشم خواننده است به همین جهت انتخاب تیتر، عکس و مطالب فرعی در این صفحه اهمیت زیادی دارد تا خواننده را به داخل متن بکشاند و همراه خود کند. در این گزارش سعی کردیم با نگاهی به روزنامههای امروز، آنهایی که دارای مطالب خوب و مخاطب محور و یا محل نقد و بحث هستند، مورد بررسی قرار دهد.
به گزارش شفقنا رسانه، «یک میلیارد نفر در سایه اضطراب و افسردگی» تیتر روزنامه شرق است که در گزارشی با استناد به آخرین مطالعات بینالمللی، از افزایش اختلالات روانی در ایران و جهان نوشت. این روزنامه توضیح داد:« در جهان معاصر، سلامت روان به یکی از مهمترین چالشهای بهداشت عمومی تبدیل شده است. براساس گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO) که بهتازگی و در سپتامبر ۲۰۲۵ منتشرشده است، بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان با اختلالات روان زندگی میکنند. این عدد بیانگر آن است که تقریبا از هر هفت نفر، یک نفر با نوعی اختلال روانی دستوپنجه نرم میکند.
سازمان جهانی بهداشت در گزارش سال ۲۰۱۹ خود نیز اعلام کرده بود حدود ۹۷۰ میلیون نفر در جهان مبتلا به اختلال روان بودهاند و اختلالات اضطرابی و افسردگی، شایعترین انواع آنها به شمار میروند. مقایسه این دو گزارش نشان میدهد بار اختلالات روان در دو دهه اخیر افزایش یافته و فشارهای ناشی از تغییرات سریع اجتماعی، اقتصادی و فناوری در زندگی مدرن، سهم درخور توجهی در این روند داشته است. شیوع بالای اختلالات روانی، پیامدهای گستردهای برای افراد، خانوادهها و جوامع دارد و بار اقتصادی و اجتماعی سنگینی ایجاد میکند. WHO در همان گزارش دوم سپتامبر ۲۰۲۵ تأکید کرده است که خدمات بهداشت روان هنوز در بسیاری از کشورها، بهویژه در کشورهای در حال توسعه، محدود و ناکافی است و نیاز فوری به گسترش دسترسی به خدمات رواندرمانی و حمایتهای اجتماعی وجود دارد. »
«آب در هزارتوی قوانین» تیتر روزنامه دنیای اقتصاد است که در گزارشی به بررسی ریشه های بحران آب پرداخت و نوشت:«این روزها بحران آب به مشکلی جدی برای خانوارها و اقتصاد تبدیل شده است. هرچند شوکهای اقلیمی بر میزان بارشها و آب در دسترس اثر منفی گذاشته است، با این حال فزونی گرفتن تقاضای آب بر عرضه آن، ریشههای عمیقتری در چارچوب نهادی دارد. «دنیایاقتصاد» در گزارشی به بررسی ریشههای بحران کنونی در قوانین پرداخته است. بررسیها نشان میدهد مالکیت آب از بدو قانونگذاری عموما بهصورت دولتی و عمومی در نظر گرفته شده و تنها حق بهرهبرداری به صورت محدود و مشروط به افراد حقیقی و حقوقی واگذار شده است. همچنین قانونگذاری در حوزه آب به صورتی بوده که افزایش عرضه و مصرف را تشویق کرده و به سیاستهای سمت تقاضا بیتوجه بوده است. در این شرایط، بازیگران اصلی بخش آب نیز از تعادل نحس موجود منتفع شده و سازوکارهای محدودکننده افزایش برداشت، عملا از کار افتادهاند. اکنون بازنگری وظایف نهادهای مختلف در قوانین مرتبط با آب، بهعنوان راهکار ریشهای بحران کنونی، ضروری به نظر میرسد. »
