شفقنا- دانشمندان و پزشکان دانشگاه استنفورد ابزار هوش مصنوعی جدیدی توسعه دادهاند که میتواند مرگ اهداکنندگان اعضای بدن را با هدف کاهش هدررفت اعضا و افزایش شانس بیماران برای دریافت عضو سالم، پیشبینی کند.
به گزارش شفقنا؛ وبگاه اسکاینیوز نوشت: «در حال حاضر، فاصله زمانی بین قطع دستگاههای احیا و مرگ اهداکننده نباید بیش از ۴۵ دقیقه باشد؛ زیرا اگر اهداکننده در این بازه زمانی فوت نکند و عضو هنوز قابل پیوند باشد، جراحان معمولاً به دلیل احتمال بروز عوارض در گیرنده از پذیرش آن خودداری میکنند».
بیشتر بیمارستانها برای تعیین این بازه حساس، به برآوردهای جراحان تکیه میکنند، اما برآورد اشتباه میتواند باعث هدر رفتن تلاشها و هزینههای بالا شود. پژوهشگران استنفورد مدلی مبتنی بر یادگیری ماشینی طراحی کردهاند که پیشبینی میکند آیا اهداکننده در بازه زمانی مناسب برای حفظ کیفیت عضو فوت خواهد کرد یا خیر.
این ابزار در مقایسه با بهترین جراحان نتایج بهتری ارائه داده و موارد برداشت غیرموثر را که شامل شروع جراحی و فوت دیرهنگام اهداکننده است، تا ۶۰ درصد کاهش داده است. کازوناری ساساکی، استاد بالینی در بخش پیوند اعضای داخلی و نویسنده اصلی مطالعه، گفت: «با تعیین صلاحیت عضو پیش از آمادهسازی جراحی، این مدل میتواند فرآیند پیوند را کارآمدتر کند و به تعداد بیشتری از بیماران اجازه دهد اعضای مورد نیاز خود را دریافت کنند».
مطالعه منتشر شده در مجله «Lancet Digital Health» نشان میدهد که این ابزار با استفاده از دادههای بیش از ۲۰۰۰ اهداکننده در مراکز متعدد پیوند اعضای آمریکا آموزش داده شده است. ابزار دادههای عصبی، تنفسی و گردش خون را تحلیل کرده و با دقت بیشتری نسبت به مدلهای پیشین و کارشناسان انسانی، احتمال فوت اهداکننده را پیشبینی میکند.
این ابزار به کارکنان حوزه سلامت امکان میدهد تصمیمات بهتری اتخاذ کنند و استفاده از اعضا را بهینه کنند، همچنین عملکرد خوبی حتی در شرایط کمبود اطلاعات اهداکننده دارد. پژوهشگران تأکید کردهاند که این نوآوری گامی مهم در حوزه پیوند اعضا است و هوش مصنوعی میتواند روند پیوندها را بهبود بخشد.
آنها همچنین برنامه دارند این ابزار را برای آزمایش در پیوند قلب و ریه نیز تنظیم و توسعه دهند.
