شفقنا- حضرت آیت الله جوادی آملی با بیان اینکه تاخیر در نزول باران از جلوه های امتحان الهی و رحمت است، گفتند: گسترش برخی گناهان همچون ظلم در دستگاه قضا و ستم در نظام اقتصادی و گرفتن زیر میزی و رومیزی، سبب نزول بلا و بازداشتن رحمت الهی میشود.
به گزارش شفقنا، حضرت آیت الله جوادی آملی در جلسه هفتگی درس اخلاق خود که صبح امروز (چهارشنبه) در مسجد اعظم قم با حضور اقشار مختلف مردم برگزار شد، با اشاره به رحمانیّت فراگیر ذات اقدس الهی، اظهار داشتند: کارهای خداوند سراسر رحمت و برکت است و هیچ امری از او صادر نمیشود مگر آنکه مایهی رحمت و خیر باشد، تأخیر در بارش باران نیز از جلوههای امتحان الهی و رحمت است. دستور به برپایی نماز استسقاء نیز خود نشانهی دیگری از رحمت خداوند است، زیرا نظام عالم بر مدار رحمت او میچرخد.
ایشان در ادامه افزودند: آنچه در فرهنگ دینی آمده و مستحب است نماز استسقاء است نه استمطار! این نماز استسقاء یعنی طلب آب، تنها برای طلب باران نیست، بلکه برای فراوانی آب در چاهها، چشمهها و منابع زمین است؛ یعنی هدف، آبرسانی و زنده شدن طبیعت به برکت دعا و بندگی است. این نماز مستحب مؤکد است و میتوان آن را به صورت فرادی یا جماعت، همانند نمازهای عید قربان و عید فطر اقامه کرد.
ایشان با بیان آداب این عمل عبادی تصریح کردند: شایسته است مؤمنان پیش از برپایی نماز استسقاء دو روز روزه بگیرند و در روز سوم که روز نماز است، در حال روزه این عبادت را انجام دهند. هرچند روزه گرفتن شرط صحت نیست، اما شرط کمال این عمل عبادی است. خدای سبحان بندهی خاضع و مطیع را دوست دارد و عبادت از سر نیاز و بندگی، محبوب اوست.
این مرجع تقلید در ادامه به روایتی از امام صادق (ع) اشاره کرده و بیان داشتند: در روایت آمده است که گسترش برخی گناهان همچون ظلم در دستگاه قضا و ستم در نظام اقتصادی و گرفتن زیر میزی و رومیزی، سبب نزول بلا و بازداشتن رحمت الهی میشود. زمین و آسمان آگاهند و فردا در قیامت شهادت میدهند؛ زیرا عالم هستی نسبت به کردار انسانها بیتفاوت نیست.
ایشان در ادامه تأکید کردند: راه اصلاح، توبه و بازگشت به خداست، اما توبه در حقالناس تنها با استغفار زبانی کافی نیست، بلکه باید حق مردم ادا شود.
مفسر بزرگ قرآن کریم در ادامه، با اشاره به آیهی شریفهی ﴿وَابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسِیلَة﴾، به بیان حقیقت «وسیله» در مسیر قرب الهی پرداختند و بیان داشتند: ما وسیلهای جز قرآن و اهلبیت علیهمالسلام نداریم، نخستین وسیله، توحید است، پس از آن نبوت، ولایت و امامت، و در مراتب بعدی، عجز، فقر و بندگی خود انسان نیز وسیلهای برای تقرب به خداوند است.
ایشان افزودند: بندگی حقیقی در این است که انسان عجز و نیاز خود را در پیشگاه الهی اظهار کند و بداند همهی توفیقات از ناحیهی خداست. هر چه داریم عطیهی اوست و آنچه انجام دادهایم، از فضل او بوده است. ما در کنار مائدهی لطف خدا هستیم و جز عجز و بندگی سرمایهای نداریم.
ایشان در پایان با قرائت دعای نوزدهم صحیفه سجادیه، به دعا برای نزول رحمت الهی پرداختند و تأکید کردند: ایران سرزمین حضرت فاطمه زهرا (س) و امام حسین (ع) است و خدای سبحان چنین سرزمینی را خالی و بینصیب از رحمت نخواهد گذاشت. امید آن است که به برکت اهلبیت علیهمالسلام، این کشور و امت اسلامی از مشکلات و بلاهای زمینی و آسمانی در امان بمانند.
