شفقنا – سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) و شرکت داروسازی توا داروی فشار خون به نام پراژوسین را فراخوان کردهاند. دلیل این فراخوان، وجود سطوح بالایی از مواد شیمیایی سرطانزا به نام نیتروزآمینها در این دارو است. این فراخوان بیش از ۵۸۰,۰۰۰ کپسول پراژوسین را تحت تأثیر قرار میدهد.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، نیتروزآمینها فرآوردههای جانبی واکنشهای شیمیایی رایج هستند. آنها زمانی تشکیل میشوند که یک گروه نیتریت با یک گروه آمین واکنش میدهد.
این مواد در فرآیندهای صنعتی (مانند ساخت سوخت موشک یا لاستیک) و همچنین در برخی غذاها (مانند سوسیس و کالباس به دلیل نگهدارندههای نیتریتی) و حتی در اثر واکنش آب کلرزده با مواد حاوی نیتروژن تشکیل میشوند.
قرار گرفتن در معرض مقادیر کم نیتروزآمینها خطرناک تلقی نمیشود، اما مصرف مقادیر زیاد آن برای دورههای طولانی ممکن است سرطانزا باشد.
آلودگی داروها به نیتروزآمینها اولین بار در سال ۲۰۱۸ اروپایی کشف شد. این مشکل معمولاً در طول پردازش شیمیایی مواد فعال دارو در کارخانههای تولیدی رخ میدهد.
پس از کشف آلودگی در داروی فشار خون والزارتان در سال ۲۰۱۸، سازمان غذا و داروی آمریکا الزامات جدیدی برای آزمایش آلودگی به نیتروزآمینها تعیین کرد. در نتیجه، تولیدکنندگان در داروهای پرمصرف متعددی از جمله داروهای فشار خون، داروهای دیابت، داروهای سوزش معده، آنتیبیوتیکها و داروهای ترک سیگار آلودگی به نیتروزآمینها را شناسایی و گزارش کردهاند.
مهمترین نکته اینجاست که تنها نسخههای ساخته شده توسط شرکت داروسازی توا آلوده هستند و سایر تولیدکنندگان این دارو مشمول فراخوان نیستند. شرکت داروسازی توا کارخانههای تولیدی در سراسر جهان از جمله هند دارد، اما محل تولید این کپسولهای فراخوان شده را فاش نکرده است.
افزایش رقابت در بازار داروهای ژنریک قدیمی (مانند پراژوسین که بیش از ۲۵ سال در بازار بوده است) برای کاهش قیمت، ممکن است کیفیت تولید را تحت تأثیر قرار دهد.
یک مطالعه در سال ۲۰۲۵ نشان داد که خطر عوارض جانبی جدی در داروهای ژنریک ساخته شده در هند در مقایسه با داروهای مشابه تولید شده در ایالات متحده، ۵۴.۳% بالاتر بوده است.
پزشکان هشدار دادهاند اگر داروی شما فراخوان شده است و نسخه دیگری در دسترس نیست، مصرف دارو را ناگهان قطع نکنید. توقف ناگهانی پراژوسین ممکن است خطرناکتر از مصرف موقت دوز کمی بالاتر از نیتروزآمین باشد.
این خبر را اینجا ببینید.
