شفقنا- روانشناس، مشاور و مدرس دانشگاه با انتقاد از گسترش تبلیغات در حوزه روانشناسی گفت؛ «بازار سیاه مدارک جعلی، اعتماد عمومی را نابود کرده است»
دکتر سیدمهدی طباطباییفر، نویسنده کتاب روانشناسی و طرحواره درمانی نسبت به افزایش نگرانکنندهی تبلیغات کذب و رفتارهای غیراخلاقی در حوزهی روانشناسی و مشاوره هشدار داد و تأکید کرد: برخی اشخاص و مراکز با هدف جذب مالی مراجعان و دانشجویان، دست به فریبکاری و ادعاهای دروغین میزنند؛ اقدامی که به گفتهی او «نهتنها موجب سوءاستفاده مالی میشود، بلکه ریشهی اعتماد عمومی به روانشناسی علمی را هدف گرفته است.»
به گفتهی دکتر طباطباییفر، در ماههای اخیر افرادی در فضای تبلیغاتی و آموزشی کشور با نامها و عناوین پرطمطراق به فعالیت میپردازند. آنان خود را «نماینده»، «وکیل» یا «سفیر نهادهای روانشناسی بینالمللی» معرفی میکنند، بدون آنکه هیچگونه مستند رسمی یا تأییدیه در سایت مؤسسات مذکور برای ادعای خود داشته باشند.
وی توضیح داد: بررسیهای انجامشده نشان داده این ادعاها معمولاً فاقد پایهی حقوقی و علمی هستند و تنها برای کسب درآمد و جلب اعتماد مخاطب عنوان میشوند.
مدارک جعلی و فریب علمی زیر پرچم کشورهای غربی
دکتر طباطباییفر با اشاره به رشد نگرانکنندهی صدور «مدارک بینالمللی جعلی» گفت: «عدهای با سوءاستفاده از نام کشورهایی چون امریکا، کانادا، آلمان یا استرالیا، مدارکی را بهعنوان مدرک رسمی روانشناسی صادر میکنند؛ در حالی که هیچ مؤسسه یا دانشگاهی با آن نامها در مراجع رسمی ثبت نشده است.»
وی افزود: این مدارک فاقد هرگونه اعتبار علمی و قانونی هستند و تنها با ظاهر پرزرق و برق خود، دانشجویان و علاقهمندان حوزه روانشناسی را فریب میدهند.
وی یادآور شد: «بر هر دانشجو و داوطلبی در رشتههای روانشناسی و مشاوره واجب است پیش از اقدام به شرکت در دوره یا کارگاه آموزشی، از معتبر بودن عناوین ادعایی و مدارک صادره اطمینان حاصل کند.»
به گفتهی او، مطالبهی مستندات رسمی از مراکز آموزشی حقی قانونی است و نادیدهگرفتن آن راه را برای فعالیت افراد سودجو باز میگذارد. بیاحتیاطی در این زمینه میتواند نهتنها زیان شخصی، بلکه آسیب به بدنهی علمی و اخلاقی جامعه در پی داشته باشد.
در پایان، طباطباییفر خاطرنشان کرد: بنیان روانشناسی و مشاوره بر صداقت، اخلاق و اعتماد استوار است و هرگونه فریب یا اغراق در تبلیغ، مصداق مستقیم آسیب به حرفه تلقی میشود.
وی هشدار داد: «اگر جامعهی علمی در برابر این دروغپردازیها سکوت کند، نه تنها اعتماد عمومی نسبت به روانشناسان صادق و متخصص از میان خواهد رفت بلکه فضا برای رشد روانشناسی غیرعلمی بیشتر باز شده و خسارت آن سلامت روان جامعه را هدف میگیرد.»
