شفقنا- معاون دانشجویی دانشگاه تهران نسبت به عوارض احتمالی خلأ عاطفی برای دانشجویان جدید الورود هشدار داد و گفت: متاسفانه برخی نودانشجویان به دلیل این خلاء ممکن است به سمت استفاده از سیگار یا مواد اعتیادآور کشیده شوند و دانشگاه شدیداً نگران این مسیر انحرافی است.
دکتر حسین رضاییان در گفت و گو با شفقنا از پایش سلامت روان نودانشجویان دانشگاه تهران در دو مرحله حضوری و الکترونیکی خبر داد و اظهار کرد: برای دانشجویان عزیز، سنجش سلامت روان را در دستور کار داریم. تقریباً هماهنگیهای لازم انجام شده و پایش دانشجویان در مرحله اول به صورت الکترونیکی آغاز خواهد شد. فرمهای مربوطه در سایتها قرار داده شده تا دانشجویان عزیز نسبت به تکمیل آنها اقدام کنند.
وی افزود: پس از اتمام مرحله الکترونیکی، در آبانماه این پایش به صورت حضوری نیز دنبال خواهد شد. این پایش به ویژه برای دانشجویان جدید الورود مقطع کارشناسی که اغلب با چالش دوری از خانواده و خلأ عاطفی مواجه هستند، از اهمیت بالایی برخوردار است.
معاون دانشجویی دانشگاه تهران با اشاره به عوارض احتمالی خلأ عاطفی برای نودانشجویان، هشدار داد: این وضعیت گاهی زمینهساز افسردگی و دلتنگی میشود و در نهایت برخی دانشجویان ممکن است به سمت استفاده از سیگار یا مواد اعتیادآور کشیده شوند.
وی در خصوص مسیرهای پرخطر نودانشجویان تاکید کرد: نکته نگرانکننده و حاد این است که در غیاب راهنماییهای تخصصی و حمایتهای موثر محیطی، برخی دانشجویان آسیبپذیر ممکن است به شکل خود درمانیهای نادرست روی بیاورند. این امر شامل روی آوردن به مصرف سیگار یا سوءمصرف مواد اعتیادآور به عنوان مکانیزمی موقتی برای غلبه بر اضطراب و خلأ روانی است که دانشگاه شدیداً نگران این مسیر انحرافی است.
دکتر رضاییان افزود: این تهدیدات آسیبزا در محیط کلانشهری تشدید میشوند، زیرا عدم حضور مستمر و مستقیم والدین برای مدیریت بحرانهای اولیه، بار مسئولیت و غربت را به شکل مضاعفی بر دوش دانشجو میگذارد. لذا، برنامه مفصل مرکز مشاوره بر محوریت جبران این خلأ عاطفی و قرار دادن دانشجویان در مسیر درست حمایتی تدوین شده است تا از تبدیل شدن چالشهای گذرا به آسیبهای پایدار جلوگیری شود.
معاون دانشجویی دانشگاه تهران خاطر نشان کرد: این دانشگاه برنامه مفصلی برای دانشجویان در معرض خطر دارد، بر این اساس مرکز مشاوره تصمیم دارد پس از انجام پایش، برای افرادی که احتمال افسردگی یا تهدیدات در ادامه کار وجود دارد، برنامههای مشخصی داشته باشد تا بتواند خلأ عاطفی دانشجویان را پر کند. ما باید این دانشجویان را در مسیر درست قرار دهیم و همراهی کنیم، چرا که عدم حضور والدین در کلانشهرها میتواند تهدیدات آسیبهای مختلف فرهنگی را به همراه داشته باشد.
