آیت الله علوی بروجردی تأکید کرد: علمی که توأم با تکبر باشد بهجای آنکه روشنگر راه حق باشد، پلهای برای سقوط انسان به سوی آتش میشود. بنابراین مراقبت از نفس و کمکردن دلبستگیها، لازمهٔ حفظ کرامت و نزدیکی به خداست.
به گزارش شفقنا، آیت الله علوی بروجردی در یکی از جلسات اخلاقی خود، به تبیین بخشی از سخنان امیرالمؤمنین علی علیهالسلام پرداخت و با اشاره به جملهی «حاجاتُهُم خفیفة» بیان داشت: صفت مؤمن آن است که در مقام حاجت، به حداقل بسنده میکند و وابسته به دنیا نیست. این بدان معنا نیست که مؤمن همیشه فقیر یا ناتوان باشد، بلکه حتی اگر تمکن مالی داشته باشد، در بهرهمندی از دنیا قناعت میورزد و از افراط پرهیز میکند.
وی افزود: وابستگی زیاد به دنیا، انسان را به اسارت میکشاند و زمینهی لغزش در امور غیرمشروع را فراهم میکند. مؤمن تلاش میکند تا دلبستگیاش به مال، مقام و لذتهای دنیا را به حداقل برساند تا به سبب دنیا از خدا دور نگردد.
آیتالله علوی بروجردی با تأکید بر اینکه اسارت در برابر دنیا تنها به مال و مقام محدود نیست، اظهار داشت: اگر انسان به شأن و جایگاه خود دلبسته شود، گاهی حاضر است برای حفظ آن شأن حتی حق دیگران را نفی یا عملاً پایمال کند؛ این دلبستگی تنها به مال و مقام محدود نیست و گاهی علم هم با غرور علمی بدل به حجاب میشود.
وی ادامه داد: علمی که توأم با تکبر باشد بهجای آنکه روشنگر راه حق باشد، پلهای برای سقوط انسان به سوی آتش میشود. بنابراین مراقبت از نفس و کمکردن دلبستگیها، لازمهٔ حفظ کرامت و نزدیکی به خداست.
آیتالله علوی بروجردی بر ضرورت قناعت و کمتکلفی در زندگی تأکید کرد و گفت: باید مراقب باشیم مقام، علم یا شوکت دنیوی ما را به جایی نکشاند که حاضر شویم دیگران را برای حفظ خود نابود کنیم.
تاریخ: درس فقه 1396/07/19
