شفقنا – بر اساس تحلیلی که گاردین منتشر کرده است، ۰.۱ درصد ثروتمندترین جمعیت ایالات متحده، ۴۰۰۰ برابر بیشتر از ۱۰ درصد فقیرترین جمعیت جهان کربن میسوزانند. این میلیاردر و میلیونرها، در حال از بین بردن فضای اقلیمی ایمن سیاره ما با سرعتی ۱۸۳ برابر نرخ متوسط جهانی هستند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، دادههایی که توسط آکسفام و مؤسسه محیط زیست استکهلم پیش از اجلاس آب و هوایی کوپ ٣٠ تهیه شده، شکاف عمیق میان افراد ثروتمندی که عامل اصلی بحران اقلیمی هستند و فقرا که بیشترین آسیبپذیری را در برابر گرما دارند، برجسته میکند.
۰.۱ درصد از ثروتمندترین افراد آمریکا روزانه به طور متوسط ۲.۲ تُن دیاکسید کربن منتشر میکنند که معادل وزن یک کرگدن یا یک خودروی شاسیبلند است.
در حالی که ۱۰ درصد از فقیرترین افراد جهان روزانه تنها ۸۲ گرم دیاکسید کربن میسوزانند که معادل وزن یک گوجهفرنگی یا نصف فنجان برنج است.
متوسط جهانی این ارقام ۱۲ کیلوگرم در روز است که تقریباً به اندازه وزن یک لاستیک استاندارد ماشین است.
این تحلیل که همزمان با انتشار گزارش سالانه آکسفام درباره نابرابری کربنی منتشر شد، نشان میدهد که چگونه سبک زندگیهای مجلل شامل قایقهای تفریحی، جتهای شخصی و عمارتهای بزرگ، همراه با سرمایهگذاری در صنایع آلاینده، ردپای فردی مخربی برای اقلیم ایجاد میکند.
در این مطالعه مشخص شد که ۳۰۸ میلیاردر جهان در مجموع کربنی تولید میکنند که اگر به عنوان یک کشور در نظر گرفته میشد، آنها را به پانزدهمین کشور آلاینده جهان تبدیل میکرد.
این شکاف بزرگ کربنی در طول ۳۰ سال گذشته عمیقتر شده است؛ از سال ۱۹۹۰، سهم انتشار گازهای گلخانهای توسط این ثروتمندان ۳۲ درصد افزایش یافته، در حالی که سهم نیمی از فقیرترین جمعیت جهان ۳ درصد کاهش یافته است.
آمیتاب بهار، مدیر اجرایی آکسفام بینالملل، این وضعیت را «بحران نابرابری» نامید و گفت: ثروتمندترین افراد جهان از تخریب آب و هوا سود میبرند و آن را تأمین مالی میکنند و اکثریت جهانی را مجبور میسازند تا عواقب مرگبار قدرت مهارنشده آنها را متحمل شوند.
گزارش نشان میدهد که تقریباً ۶۰ درصد سرمایهگذاریهای میلیاردرها در بخشهای با تأثیر اقلیمی بالا (مانند استخراج معدن یا شرکتهای نفت و گاز) متمرکز است که این میزان ۱۱ واحد درصد بالاتر از میانگین سرمایهگذاران است. همچنین، شرکتها در آمریکا به طور متوسط سالانه ۲۷۷,۰۰۰ دلار صرف لابیگری علیه اقدامات اقلیمی میکنند که بیشتر توسط شرکتهای نفت و گاز هدایت میشود. این نفوذ منجر به تضعیف مجازاتها برای آلایندههای بزرگ و به چالش کشیدن تعهدات بینالمللی برای کنار گذاشتن سوختهای فسیلی شده است.
پیامدهای مرگبار این وضعیت قابل توجه است. تخمین زده میشود انتشار گازهای گلخانهای ۱ درصد ثروتمندترین افراد تا پایان قرن منجر به ۱.۳ میلیون مرگ مرتبط با گرما و همچنین ۴۴ تریلیون دلار خسارت اقتصادی به کشورهای با درآمد پایین و متوسط تا سال ۲۰۵۰ شود. این رنج به طور نامتناسبی بر جنوب جهان تحمیل میشود، منطقهای که کمترین سهم را در ایجاد این بحران داشته است.
آکسفام خواستار آن است که دولتها با مالیات بر ثروت افراطی و صنایع مخرب اقلیمی، حبس نفس سیاست اقلیمی توسط ثروتمندان را بشکنند و تصمیمگیریهای اقلیمی را به دست افرادی بسپارند که بیشترین تأثیر را پذیرفتهاند.
این خبر را اینجا ببینید.
