شفقنا- سرباز معلول افغانستانی مقیم ایران ضمن امید به بهبودی در صورت اقدامات درمانی خطاب به رهبران کشورش گفت: بیایید دست در دست هم دهیم و برای نجات افغانستان از این وضع نابسامان کاری کنیم.
به گزارش شفقنا به نقل از ابنا، سالارحسین محمدی، یکی از سربازان شیعه پلیس افغانستان است که پس از ده سال خدمت برای تأمین امنیت کشورش، در سال ۱۳۹۴ در استان غزنی بر اثر انفجار مین کنار جادهای به شدت زخمی شد و دستها و پاهایش را از دست داد.
محمدی با سقوط حکومت پیشین افغانستان و تهدیدها و احضاریههای طالبان، چهار سال پیش همراه با خانوادهاش به ایران مهاجر شد و اکنون در شهر کاشان زندگی میکند.
او که فاقد مدارک اقامتی است، نگران است در صورت اخراج به افغانستان، زندگیاش به خطر بیفتد.
این سرباز شیعه افغانستانی در گفت وگو با ابنا گفت: «سال ۱۳۸۶ وارد نیروهای امنیتی شدم، انگیزهام خدمت به وطن و دفاع از نوامیس ملی بود. میخواستم افغانستان طعم صلح را بچشد. میان نیروهای امنیتی وحدت و همبستگی بود و بدون درنظرگرفتن تبعیض قومی و مذهبی کنار هم میجنگیدیم.»
وی افزود: «متأسفانه رهبران افغانستان همواره دنبال زدوبندهای شخصی بودند و هیچ حمایتی از ارتش و نیروهای امنیتی نمیکردند. این بیتوجهی سبب ناامیدی بسیاری از نیروها شد.»
سالارحسین درباره روز حادثه گفت: «در ۱۹ ماه رمضان ۱۳۹۴ هنگام اجرای وظیفه، خودروی نظامیام هدف مین قرار گرفت. گردنم آسیب جدی و نخاعم صدمه دید که باعث فلج شدن دست و پایم شد.»
وی تصریح کرد که پس از معلولیت هیچگونه حمایت درمانی یا امکانات لازم در اختیارش قرار نگرفت: «اگر شرایط درمان فراهم شود، طبق آزمایشات پزشکی هنوز امیدی به بهبودی دارم.»
این سرباز شیعه افغانستانی در پایان پیامی به رهبران کشورش داد: «بیایید دست در دست هم دهیم و برای نجات افغانستان از این وضع نابسامان کاری کنیم، بهویژه برای قوم هزاره و شیعیانی که در معرض خطر نسلکشی و کوچ اجباری هستند.»
محمدی همچنین با نگرانی از احتمال اخراج به افغانستان گفت: «از برگشتن دوباره به افغانستان بهشدت هراس دارم، حتی فکرش هم چهار ستون بدنم را میلرزاند.»
شایان ذکر است که بسیاری از شیعیان افغانستانی که در نیروهای امنیتی خدمت میکردند، پس از سقوط جمهوری و برای فرار از انتقامجویی طالبان، به ایران پناه آوردهاند و با مشکلات اقامتی و معیشتی دست و پنجه نرم میکنند.
