شفقنا آینده- روزنامه انگلیسی ایندیپندنت نوشته که نایجل فاراژ به آسانی میتواند مقام نخستوزیری بریتانیا را به دست آورد- و نکته جالب این که این اتفاق تنها به خاطر آرای هواداران و رایدهندگان احمق حزب متبوع این سیاستمدار روی نخواهد داد.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از روزنامه ایندیپندنت؛ در واقع بیش از ۲۰ سال میشود که ساکنان مناطق و شهرهایی مانند بوستون لینکلنشایر دچار نوعی بیتوجهی ویرانگر نسبت به فضای سیاسی بریتانیا بودهاند. [این اتفاق اما به نظر میرسد که تحت تاثیر توجه ساکنان شهرهای کوچک انگلستان به حزب «رفرم» یا همان اصلاح نایجل فاراژ در آستانه تغییر است]. در حالی که اقبال رأیدهندگان به حزب اصلاح ممکن است به دلیل اعتراض به احزاب اصلی بریتانیا یا حتی به خاطر وعدههای دروغین این حزب هم باشد، اما حقیقت ناخوشایندی نیز در این میان وجود دارد و آن هم چیزی جز این نیست که این حزب به نمادی از امید، خستگی و ناامیدی- از فضای سیاسی موجود- تبدیل شده است. این حزب در عین حال در حال حاضر درست در مرکز انقلاب سیاسی رادیکال انگلستان قرار دارد [و این هم یعنی که اقبال مردم به حزب «رفرم» خبر از تغییراتی رادیکال در وضعیت و ترکیب سیاسی این کشور میدهد]. این برای شهر کوچک ۴۵ هزار نفری لینکلنشایر اتفاق بزرگ و قابلتوجهی است.
زمینهای مسطح لینکلنشایر از همان زمان که با ۷۵ درصد آرا موفق به کسب رکورد بالاترین درصد رأی خروج در همهپرسی خروج از اتحادیه اروپا یا همان برگزیت شدند، همواره به عنوان شاخصی برای سنجش میزان نارضایتی در انگلستان به حساب آمدهاند. حالا هم اقبال مردمان این شهر به حزب رفرم یا هر آنچه در حال حاضر در حال آشکار شدن است، فقط ریشه در غرغرها یا خواستههای محلی یا حتی اختلافات همیشگی حزبی و انتخاباتی ندارد. بلکه این اقبال نشانهای از یک شکاف بسیار عمیقتر در فضای سیاسی بریتانیاست؛ شکافی که حکایت از بیاعتمادی عمومی به احزاب سنتی و افزایش فشار بر خدمات عمومی میکند و البته نشان از یک جامعه گرفتار بین ناامنی اقتصادی و تحول فرهنگی نیز دارد.
در این گوشه بادخیز شرق انگلستان، نظرسنجیها- و از جمله نظرسنجی بسیار موشکافانه ایپسوس- نشان میدهند که بسیاری از مردم با اطمینان قاطعانهای نایجل فاراژ رهبر حزب اصلاح بریتانیا را در قامت کسی میبینند که میتواند نخستوزیر بعدی این کشور باشد. در واقع، اگر کسی در این مورد شک و تردیدی دارد، شاید به سادگی به این دلیل باشد که تاکنون فرصتی پیش نیامده که پای صحبتهای ساکنان مناطق و مکانهایی مانند بوستون لینکلنشایر و البته وستمینستر بنشیند.
این پیامی است که تقریباً در یک سال گذشته با صدایی رسا و واضح به گوش رسیده است. این حضور نگرانکننده نایجل فاراژ و تهدیدی که حزب تازه تأسیس او ایجاد کرده، همان چیزی است که در روزهای پس از انتخابات عمومی، نویسنده روزنامه ایندیپندنت هم به آن اشاره کرد و نوشت که حزب نوپای اصلاحات با وجود کسب تنها پنج کرسی، اما بیش از ۴ میلیون رأی کسب کرد که ۶۰۰۰۰۰ رأی بیشتر از حزب لیبرال دموکرات است که در پایان انتخابات در مجموع ۷۱ کرسی را به دست آورد. در واقع تنها به دلیل سیستم اکثریت نسبی بود که مانع از این شد که حزب اصلاح پس از کسب تقریباً ۱۵ درصد آرا در انتخابات عمومی، به سومین حزب بزرگ بریتانیا تبدیل شود.
البته در نهایت فاراژ در انتخابات پیروزی را به دست آورد و با کسب آرای بیش از ۴۶ درصد از رایدهندگان وارد پارلمان شد. از آن پس حزب «رفرم» یا همان اصلاح به طور مستمر توی چشم بوده و این باعث افزایش محبوبیت این حزب در نظرسنجیهای مختلف شده است. همین چند ماه پیش، در پایان ماه مارس، این حزب در نظرسنجی ماهانه شهر توانست با کسب محبوبیت ۲۷ درصدی برای اولین بار از هر دو حزب کارگر و محافظهکاران پیشی بگیرد- که اولی ۲۴ و محافظهکاران هم ۲۳ درصد محبوبیت به دست آورده بودند.
همه اینها در میان بسیاری از رایدهندگان بریتانیایی خسته و ناامید از دو حزب اصلی این کشور این امیدواری را به وجود آورده که شاید وقت یک تغییر بزرگ فرا رسیده- و به احتمال زیاد نایجل فاراژ منادی این تغییر خواهد بود…
ادامه این مطلب و متن کامل آن را اینجا بخوانید
