«چاد گرین» دانشمند ناسا که در این مأموریت هوایی حضور داشت، به این روزنامه گفت: «این تجربه شبیه پرواز بر فراز سیارهای دیگر بود. تصور اینکه انسان یا چیزی بتواند در آنجا زندگی کرده باشد، بسیار دشوار است».
بر پایه این گزارش، آنچه دانشمندان در صفحههای رادار مشاهده کردند، بقایای پایگاه نظامی موسوم به «کمپ سنچری» بود که بخشی از پروژه مخفی وزارت دفاع آمریکا با عنوان «پروژه کرم یخی» (Iceworm Project) بهشمار میرفت. هدف از این طرح، ساخت شبکهای از پایگاههای پرتاب موشکهای هستهای زیر یخهای قطب شمال بود.

پایگاه مذکور که برای استقرار ۶۰۰ موشک بالستیک میانبرد طراحی شده بود، در سال ۱۹۵۹ ساخته و در سال ۱۹۶۷ بهدلیل ناپایداری لایههای یخ، رها شد. از آن زمان، لایههایی به ضخامت بیش از ۳۰ متر بر روی تأسیسات انباشته شده و پایگاه را بهطور کامل در دل یخها مدفون کردهاند.
گرچه این پایگاه پیشتر بهعنوان یک مرکز تحقیقات علمی معرفی شده بود، هدف نظامی آن تا سال ۱۹۹۶ محرمانه باقی ماند. در دسامبر گذشته، تیم ناسا برای نخستین بار تصویری کامل از کمپ سنچری ثبت کرد که تمام جزئیات این تأسیسات مخفی را نمایان ساخت.
والاستریت ژورنال نوشت که کشف این پایگاه بار دیگر توجهها را به حضور دیرینه نظامی آمریکا در خاک گرینلندِ دانمارک جلب کرده است؛ حضوری که همواره با حساسیتهایی همراه بوده است. دانمارک برای حفظ حاکمیت خود، ناگزیر شده بخشی از کنترل سرزمینی خود را به آمریکا واگذار کند.
در سالهای اخیر، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، با انتقاد از دانمارک بهدلیل «ناتوانی در تأمین امنیت گرینلند»، تهدید کرده بود که این منطقه را بهنام امنیت ملی آمریکا تصرف خواهد کرد. معاهدهای که در سال ۱۹۵۱ میان واشنگتن و کپنهاگ امضا شده، به آمریکا اجازه میدهد هر زمان که بخواهد در گرینلند پایگاه نظامی ایجاد کند؛ معاهدهای که پایهگذار ساخت کمپ سنچری نیز بوده است.
مقامات گرینلند و دانمارک در واکنش به تهدیدهای آمریکا، ضمن استقبال از افزایش همکاریهای دفاعی با واشنگتن، با هرگونه سلطه کامل آمریکا بر این منطقه مخالفت کردهاند.
در دوران جنگ سرد، آمریکا ۱۷ پایگاه نظامی در گرینلند از جمله کمپ سنچری ایجاد کرده و نزدیک به ۱۰ هزار نظامی در آن مستقر کرده بود. اما امروزه تنها حدود ۲۰۰ سرباز آمریکایی در پایگاه فضایی «پیتوفیک» (پایگاه سابق هوایی تول) در این منطقه حضور دارند.