شفقنا – نتایج یک تحقیقات جدید نشان میدهد که ده درصد ثروتمندترین مردم جهان مسئول دو سوم گرمایش جهانی از سال ۱۹۹۰ تاکنون هستند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا به نقل از الجزیره، به گفته پژوهشگران در مطالعهای که روز چهارشنبه در مجله علمی معتبر Nature Climate Change منتشر شد، الگوی مصرف و سرمایهگذاری ثروتمندان بهطور قابل توجهی خطر موجهای گرما و خشکسالیها را افزایش داده است.
این اولین مطالعهای است که تأثیر ثروت متمرکز خصوصی را بر رویدادهای شدید اقلیمی به طور کمّی بررسی میکند.
سارا شونگارت، نویسنده اصلی مقاله و دانشمند دانشگاه دولتی ETH زوریخ، در گفتوگو با خبرگزاری فرانسه (AFP) گفت: ما ردپای کربنیِ ثروتمندترین افراد را مستقیماً به اثرات اقلیمی در دنیای واقعی مرتبط میکنیم.
برای نمونه، طبق یافتههای این تحقیق، یک درصد ثروتمندترین افراد جهان ۲۶ برابر بیشتر از میانگین جهانی در موجهای گرمایی نادر (که هر صد سال یکبار رخ میدهند) نقش داشتهاند و ۱۷ برابر بیشتر در بروز خشکسالی در آمازون مؤثر بودهاند.
انتشار گازهای گلخانهای ناشی از ۱۰ درصد ثروتمندترین افراد در چین و ایالات متحده آمریکا – که در مجموع تقریباً نیمی از آلودگی کربنی جهان را تولید میکنند – به افزایش دو تا سه برابری در دمایهای شدید منجر شده است.
کارل-فریدریش شلوسنر، یکی از نویسندگان مقاله، گفت: اگر همه مردم جهان به اندازه ۵۰ درصد پایین جمعیت (از نظر درآمد) گاز گلخانهای منتشر میکردند، از سال ۱۹۹۰ تاکنون زمین فقط اندکی گرمتر میشد. رفع این نابرابری برای اجرای اقداماتی منصفانه و مؤثر در برابر تغییرات اقلیمی ضروری است.
سوزاندن سوختهای فسیلی و تخریب جنگلها طی ۳۰ سال گذشته میانگین دمای سطح زمین را ۱.۳ درجه سلسیوس (معادل ۲.۳ درجه فارنهایت) افزایش داده است.
شونگارت و همکارانش با ترکیب دادههای اقتصادی و شبیهسازیهای اقلیمی، انتشار گازهای گلخانهای توسط گروههای درآمدی مختلف در سراسر جهان را ردیابی و تأثیر آن را بر انواع خاصی از پدیدههای شدید اقلیمی بررسی کردند.
آنها همچنین بر نقش انتشار کربن نهفقط از مصرف شخصی، بلکه بهویژه از طریق سرمایهگذاریهای مالی تأکید کردند. اثرات این نوع مصرف و سرمایهگذاری در مناطق گرمسیری مانند آمازون، جنوب شرق آسیا و آفریقای جنوبی بهویژه شدید است؛ مناطقی که به طور تاریخی کمترین سهم را در انتشار گازهای گلخانهای داشتهاند اما بیشترین آسیب را از پدیدههای شدید اقلیمی دیدهاند.
شونگارت گفت: مطالعه ما نشان میدهد که اثرات شدید اقلیمی فقط ناشی از انتشار کلی گازهای گلخانهای در سطح جهان نیست. بلکه میتوانیم آنها را مستقیماً به شیوه زندگی و تصمیمهای سرمایهگذاری خود – که با ثروت گره خوردهاند – نسبت دهیم. ما دریافتیم که تولیدکنندگان ثروتمند کربن نقش عمدهای در شدت یافتن پدیدههای اقلیمی دارند، که این یافته حمایت قویای برای سیاستهایی است که هدفشان کاهش انتشار آنهاست.
نویسندگان این مطالعه استدلال میکنند که هدف گرفتن فعالیتهای مالی و پرتفوی سرمایهگذاری افراد ثروتمند میتواند منافع اقلیمی بزرگی به دنبال داشته باشد.
شلوسنر گفت: اقداماتی برای مقابله با تغییرات اقلیمی که مسئولیتهای سنگین ثروتمندترین اقشار جامعه را نادیده بگیرد، یکی از مؤثرترین ابزارها برای کاهش آسیبهای آینده را از دست خواهد داد.
او خاطرنشان کرد که صاحبان سرمایه میتوانند از طریق مالیاتهای تصاعدی بر ثروت و سرمایهگذاریهای کربنمحور، مسئول اثرات اقلیمی شناخته شوند و این منابع میتواند کمک مالی لازم برای تطبیق و جبران خسارات در کشورهای آسیبپذیر را فراهم کند.
تحقیقات پیشین نیز نشان دادهاند که اعمال مالیات بر انتشار گازهای گلخانهای مرتبط با داراییها، از نظر عدالت اجتماعی بسیار بهتر از مالیاتهای عمومی بر کربن است که بیشتر به اقشار کمدرآمد فشار وارد میآورد.
با این حال، تلاشهای اخیر برای افزایش مالیات بر ابرثروتمندان و شرکتهای چندملیتی عمدتاً متوقف شدهاند—بهویژه پس از بازگشت دونالد ترامپ به قدرت در ژانویه گذشته.
در سال ۲۰۲۱، نزدیک به ۱۴۰ کشور با همکاری برای ایجاد یک مالیات جهانی بر شرکتهای چندملیتی توافق کردند و نزدیک به نیمی از آنها با تعیین نرخ حداقلی ۱۵ درصد موافقت کردند، اما این مذاکرات نیز متوقف شده است.
به گفته سازمان غیردولتی اکسفام، ثروتمندترین ۱ درصد جمعیت جهان در دهه گذشته ۴۲ تریلیون دلار ثروت جدید انباشته کردهاند.
این سازمان میگوید این یک درصد، ثروتی بیش از مجموع داراییهای ۹۵ درصد کمدرآمدتر مردم جهان در اختیار دارند.
این خبر را اینجا ببینید.