شفقنا- یک تحلیلگر معتقد است: مقام معظم رهبری در دیدار جمعی از مسئولان ارشد سه قوه با تأکید بر پرهیز از «خوشبینی و بدبینی افراطی» به گفتوگوهای عمان و ضمن خوب ارزیابی کردن گامهای اول تصمیم کشور در این مذاکرات، بر لزوم عدمتکرار تجربه برجام مبنی بر شرطی کردن کشور به مذاکرات و گره زدن مسائل کشور به این گفتوگوها به صورت جدی تأکید کردند. ایشان همچنین، با اشاره به لزوم تداوم فعالیتها در کشور در همه زمینههای صنعتی، اقتصادی، سازندگی، فرهنگی و اجرای پروژههای بزرگ، فرمودند که هیچکدام از این مسائل با گفتوگوهای عمان هیچ ارتباطی ندارد.
به گزارش شفقنا، مصطفی قربانی در روزنامه جوان نوشت: تحلیل محتوای بیانات رهبر معظم انقلاب در این دیدار درباره مذاکرات اخیر با امریکا گویای آن است که از دیدگاه ایشان، اگرچه مذاکره یک ابزار خوب برای تحقق اهداف است، اما راهحل مسائل کشور نه در مذاکره، بلکه در تداوم فعالیتها در داخل کشور و به کاربستن همت و اراده لازم برای تحقق اهداف کشور در زمینههای مختلف قرار دارد.
درواقع، از دیدگاه ایشان، فشارهای خارجی نباید بهانه و مستمسکی برای کمکاریها و ضعفهای داخلی باشد و اتفاقاً با پیگیری و اتقانکاری حتی میتوان بسیاری از فشارهای خارجی را خنثی کرد. به همین دلیل، ایشان میان دو راهکار در مواجهه با تحریمها تفاوت قائل شدند: رفع تحریم که منوط به اقدام از سوی طرف تحریمکننده است و خنثیسازی تحریم که در سایه انسجام درونی و به کاربست ابتکار عمل برای شکوفاسازی ظرفیتهای مختلف کشور در ابعاد داخلی و خارجی امکانپذیر است. در همین زمینه است که ایشان گفتوگوهای عمان را یکی از دهها کار وزارت امور خارجه دانستند و بر توسعه روابط با همسایگان، قطبهای اقتصادی آسیا، آفریقا و کشورهای دیگر تأکید کردند. با توجه به آنچه گفته شد، در باب منطق مواجهه نظام اسلامی با فشارهای خارجی و مسئله تحریمها که گفتوگوهای عمان هم ذیل آن تعریف میشود، چند اصل مهم باید مدنظر قرار گیرد:
۱. همه چیز کشور نباید متوقف به این گفتوگوها شود. به نتیجه رسیدن این گفتوگوها در نهایت در حکم یک کاتالیزور برای حل مشکلات کشور است. بر همین اساس، در دستگاه محاسباتی مسئولان، وزن و اهمیت این گفتوگوها باید به صورت دقیق، نه کم و نه زیاد، لحاظ شود، یعنی همه چیز نباید در ترازوی این گفتوگوها و منوط به آن تصور شود. از این نظر، گفتوگوهای عمان و هر موضوع دیگری در حوزه روابط خارجی، اگرچه لازم است، اما برای حل مشکلات کشور کفایت نمیکند.
۲. راهحل اصلی مشکلات کشور در داخل وجود دارد و مسئولان باید با پیگیریهای مجدانه برای حلورفع این مشکلات تلاش کنند. بنابراین، در کنار پیشبرد این گفتوگوها، ابتکارات و پیگیریهای داخلی نه تنها نباید کمرنگ یا کنار گذاشته شود، بلکه باید قویتر و جدیتر ادامه یابد.
۳. روابط خارجی کشور هم نباید منحصر به این گفتوگوها شود، بلکه باید با توسعه مناسبات با کشورهای شرقی و همسایه، به متنوعسازی گزینههای روابط خارجی کشور پرداخته شود. توجه به همین نکته میتواند در متعادلسازی و واقعبین کردن امریکاییها در برابر ایران در برهه کنونی تأثیر جدی داشته باشد.
۴. اگرچه تلاش برای رفع تحریم عاقلانه است، اما راهحل اساسیتر و دقیقتر در مواجهه با تحریمها، خنثیسازی آنها در داخل است.
۵. نکته آخر آن که مواجهه قدرتمندانه با دنیای خارج و هرگونه موفقیت در زمینه رفع تحریمهای ظالمانه خارجی در سایه انسجام داخلی، وحدت ملی و هماهنگی دستگاههای مختلف امکانپذیر است.
بدون شک، توجه به این اصول میتواند تأمینکننده حداکثری منافع ایران در گفتوگوهای عمان باشد.
