شفقنا- مرحوم آیت الله مجتبی تهرانی گفته است: «وَ تُبْ إِلَى اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِكَ »؛ به سوی خداوند از گناهان و خطاهایت توبه کن. چرا؟ حضرت تعلیل می فرماید، «لِيُقْبِلَ شَهْرُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَ أَنْتَ مُخْلِصٌ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ»؛ جهت این است که رمضان دارد به سوی تو می آید و این ملاقاتت با ماه رمضان به گونه ای باشد که وقتی رمضان را ملاقات کردی برای خداوند خالص شده باشی،
«وَ لَا تَدَعَنَّ أَمَانَةً فِي عُنُقِكَ إِلَّا أَدَّيْتَهَا»؛ اگر امانتی از دیگران به گردن و ذمۀ تو است، ادا کن. یعنی اگر بر گردنت حقّ النّاس است، ردّ کن،
«وَ لَا فِي قَلْبِكَ حِقْداً عَلَى مُؤْمِنٍ إِلَّا نَزَعْتَه»؛ اگر نعوذبالله در دل کینهای از مؤمنی داری اینرا از دلت بکن و کنار بگذار،
«وَ لَا ذَنْباً أَنْتَ مُرْتَكِبُهُ إِلَّا أَقْلَعْتَ عَنْهُ»؛ گناهی نباشد که تو به او آمیخته باشی مگر اینکه در ماه شعبان خودت را از او جدا ساخته باشی.
منبع: وسائل الشیعه، ج 10، ص 301
