مکی: «ترزا می» می‌تواند بحران انگلیس را کنترل کند/ تاچر دوم لقب نخست‌وزیر جدید بریتانیا

به روی کار آمدن ترزا مِی به دلیل اجماع حداکثری محافظه‌کاران بود که انتظار می‌رود مسیر جدایی بریتانیا از اتحادیه با کوچک‌ترین ضرر برای لندن طی شود.
به گزارش شفقنا به نقل از ایلنا، «مرتضی مکی» کار‌شناس مسائل اروپا در مورد دلایل برگزیده شدن «ترزا مِی» به عنوان نخست وزیر جدید بریتانیا عنوان کرد: اظهارنظر‌ها و نتایج انتخابات درون‌حزبی محافظه‌کاران بریتانیا از پیش نشانگر این بود که ترزا می‌ نزدیک به ۹۰ درصد جایگزین دیوید کامرون خواهد شد. چراکه وی نزدیک به ۱۹۹ رای و آنده‌آ لیدسام تنها بالا‌تر از ۵۰ رای را از سوی محافظه‌کاران به خود اختصاص داده بود.
وی افزود: این مساله نشان می‌دهد که ترزا مِی با توجه به سابقه‌اش و با عنایت به اینکه در حالت فعلی وزیر کشور بریتانیا است، از جایگاه قابل قبولی نسبت به رقیب خود برخوردار است. باید توجه کرد که در جامعه انگلستان از وی به عنوان مارگارت تاچر دوم نام برده می‌شود و همین موضوع موجب شد تا طیف گسترده‌ای از محافظه‌کاران از وی حمایت کند و نهایتاً شاهد این هستیم که وی به عنوان جانشین دیوید کامرون برگزیده خواهد شد.
مکی با اشاره به دو طیف موجود در بریتانیا و سیاست‌های آن‌ها در مواجهه با اتحادیه اروپایی تصریح کرد: باید توجه داشت که در بریتانیا دو جریان در مقابل اتحادیه اروپا وجود دارد. جریان اول که یک جریان منتقد است، خواستار جدایی کامل از اتحادیه اروپایی است که در این بین می‌توان به حزب استقلال بریتانیا اشاره کرد. جریان دوم که به سمت ترزا می متمایل است، جریانی است که مخالف تمرکزگرایی در اتحادیه بوده و خواستار کاهش نفوذ بروکسل در پایتخت‌های اروپایی است.
وی ادامه داد: علاوه بر آن ترزا می یکی از منتقدان مساله مهاجرت در بریتانیا به حساب می‌آید و خواستار خروج از توافق‌نامه ۱۹۵۱ در خصوص مهاجران است. از این رو در رقابت‌های درون حزبی، این موارد به علاوه اجماع حداکثری محافظه‌کاران موجب شد تا شرایط به نفع ترزا می رقم بخورد که در ادامه شاهد نمایان شدن خروج لیدسام از گردونه رقابت نخست‌وزیری بریتانیا بودیم.
این تحلیلگر مسائل اروپا در پایان یادآور شد: به نظر می‌آید شخصی مانند ترزامی که با شعار «خروج یعنی خروج» خود را مطرح کرده بود، می‌تواند فرایند خروج بریتانیا از اتحادیه را مدیریت کند تا علاوه بر حفظ منافع ملی لندن، موجب شود تا بریتانیا کمترین و کوچک‌ترین ضرر را متحمل شود.