شفقنا- درپی افتتاح نیروگاه خورشیدی در استان یزد توسط وزیر صمت که به دنبال دستور رئیسجمهور مبنی بر حل مشکل ناترازی انرژی اتفاق افتاد، عضو اتاق بازرگانی یزد گفت: شرکتهایی که دغدغه ناترازی انرژی دارند باید با تشکیل یک کنسرسیوم در حوزه تولید انرژیهای تجدیدپذیر سرمایهگذاری کنند شرکتی توان این کار را داشته باشد در نهایت با حل مشکل ناترازی انرژی خودش، به نوعی به دولت هم کمک میکند.
علی فرشادپور، در گفتوگو با شفقنا با اشاره به افتتاح نیروگاه ۱۰ مگاواتی چادرملو با حضور سیدمحمد اتابک، وزیر صنعت، معدن و تجارت، اظهارکرد: باتوجه به ناترازیهایی که وجود دارد بحث احداث نیروگاههای تجدیدپذیر یک ضرورت است. نیروگاه خورشیدی یک نیروگاه مستقل است و به سایر حوزههای انرژی که کشور در آنها دچار ناترازی است، وابستگی ندارد؛ بنابراین میتواند بطور مضاعف در حوز تأمین انرژی راهگشا باشد. بعلاوه نیروگاههای خورشیدی هم در حوزهی هوای پاک و مسايل محیط زیستی بعنوان یک راهکار مؤثر محسوب میشوند.
این فعال اقتصادی با اشاره به اینکه نیروگاهی که وزیر صمت افتتاح کرد میتواند بخشی از نیاز مجموعه چادرملو را تأمین کند، ادامه داد: نکتهی منفی یا نقطهی ضعف نیروگاه خورشیدی نیز بحث ناپایداری آن است که اگر نیروگاه آنگرید (متصل به شبکه) باشد شما در پیک عصرگاهی یا شبانگاهی نمیتوانید از این نیروگاه استفاده کنید. و برای رفع این مشکل باید نیروگاه آفگرید (جدا از شبکه) باشد که نیاز به باتری وتجهیزات ذخیرهسازی دارد. اما در کل با توجه به ناترازی انرژی، هرآنچه بتواند تا حدی این موضوع را مرتفع کند مورد استقبال صنعتگران و فعالان اقتصادی قرار میگیرد.
او دربارهی اینکه این نیروگاهها تا چه اندازه میتوانند نیاز واحدهای صنعتی و تولیدی به انرژی را تأمین کنند و آیا توجیه اقتصادی دارند، گفت: باید دو پارامتر مهم را در نظر گرفت؛ یک جنبهی قضیه الزام قانونی است که صنایع را مکلف میکند پنج درصد از انرژی خود را از منابع تجدیدپذیر بگیرند و در غیر این صورت باید انرژی مورد نیاز خود را به نرخ آزاد بورس خریداری کنند که عدد سنگینی میشود. پارامتر دیگر موضوع عدم النفع توقف تولید واحدهای اقتصادی است که در کنار موضوع اول، این کار را برای واحدها از نظر اقتصادی توجیهپذیر میکند. درواقع اگر نیروگاه خورشیدی را بعنوان یک بنگاه تولید انرژی در نظر بگیرید، شاید یک نیروگاه ۱۰ مگاواتی مقرون به صرفه نباشد اما بحث عدم النفع توقف تولید و وجود الزام قانونی، راهاندازی نیروگاه خورشیدی را بنوعی «سودده» یا از نظر اقتصادی موجه میکند.
این فعال اقتصادی دربارهی اینکه بخش خصوصی چگونه میتواند در زمینهی توسعه انرژیهای تجدیدپذیر کمک کند، توضیح داد: در این زمینه دو دیدگاه وجود دارد؛ یکی اینکه گرچه بخش خصوصی در زمینهی تأمین انرژی با عدم النفع و الزام قانونی مواجه است و اگر نتواند انرژی خود را تأمین کند، زیان آن شاید با هزینه راهاندازی یک نیروگاه برابر باشد، اما بخش خصوصی باید تکلیف خود را انجام دهد؛ یعنی اگر یک کارخانه در حوزهی تولید فولاد کار میکند، تنها متولی تولید خودش است نه متولی تولید انرژی که دولت متولی آن است و نباید در این حوزه سرمایهگذاری کند؛ بعبارتی یک تولیدکننده فولاد باید تولیدکننده فولاد خوبی باشد نه تولید کننده انرژی خوبی. نگاه دیگر هم این است که شما در هر حوزهای که فعالیت دارید، اگر با کمبود انرژی مواجهید باید خودتان برق تولید کنید؛ چون دولت فعلاً دولت نمیتواتند تولید کند چراکه اولاً زمان نیست و ثانیاً بودجه نیست.
وی ادامه داد: البته باید عوارض و مشکلات این کار را هم دید؛ از یک سو بانکهای ما عملاً در حوزه تسهیلات قفل شدهاند و از سوی دیگر با بحران نیروی انسانی مواجهیم و شرکتها در حوزهی تخصص خودشان هم با کمبود نیروی کار مواجهند و حالا اگر نیروگاهی هم توسط یک شرکت ساخته شود، یک تیم مهندسی جداگانه، یک ترابری جداگانه و… میخواهد و در عمل یک سازوکار مستقل از تولید تخصصی آن شرکت نیاز دارد که در نهایت تبدیل میشود به یک فشار و هزینهی مضاعف برای بخش خصوصی. یک شرکت خصوصی چطور باید هم تولید خود را ادامه دهد و هم کمبود ناترازی را به سهم خود جبران کند؟ اما اگر شرکتی توان این کار را داشته باشد در نهایت با حل مشکل ناترازی انرژی خودش، بنوعی به دولت هم کمک میکند و به نسبتی که انرژی تولید میکند، برق مازاد در شبکه ایجاد میشود و دولت میتواند ناترازیهای بخشهای دیگر را حل کند.
علی فرشادپور در پایان تأکید کرد: به عقیدهی من باید در این میان راه حل بهینه و میانه را برگزید و آن اینکه صنایع و شرکتهایی که دغدغهی تولید برق دارند با اتکا به انجمنهای صنفیای که دارند، یک کنسرسیوم از واحدهای همسو تشکیل بدهند و در این حوزه سرمایهگذاری کنند و دولت نیز از آن کنسرسیوم حمایت کند. در نهایت چندین نیروگاه متمرکز در هر شهر و در هر حوزهی صنعتی ایجاد بشود و هریک سهم خودشان را در تأمین انرژی تجدید پذیر ایفا کنند. در این صورت هر دو طرف دولت و بخش خصوصی از این قضیه منتفع میشوند.
