خبرگزاری بین المللی شیعیان (شفقنا)- معاون فرهنگی و تبلیغی حوزه های علمیه خواهران معتقد است: برای رسیدن به اولویت بخشی به تبلیغ لازم است معاونت های گوناگون ستادهای حوزوی در کنار یکدیگر برنامه ریزی کنند تا به خروجی مطلوب دست پیدا کنیم.
حجت الاسلام آرش رجبی، معاون فرهنگی و تبلیغی حوزه های علمیه خواهران در گفت وگو با شفقنا اظهار داشت: «فرهنگ و تبلیغ» به همه فعالیت های مختلف انسان فرهنگی و مبلغ دین گفته می شود که درصدد ارتقاء فرد و جامعه از وضعیت نامطلوب کنونی تا وضعیت مطلوبی است که در آینده امکان تحقق دارد.
وی افزود: تبلیغ رساندن یک پیام است بنابراین اهمیت دارد که محتوای درستی را متناسب با زبان جامعه مخاطب بیان کنیم تا جامعه را یک گام به جلو ببریم.
تربیت مبلغ «رسالت ذاتی» حوزه های علمیه است
وی افزود: یکی از کارهای مهمی که برعهده حوزه های علمیه و رسالت ذاتی آن است، «تربیت مبلغ» است. براین عقیده هستم که اساسا رویکرد حوزه های علمیه از بن باید «تربیت مبلغ» باشد. ما همه خروجی های حوزه های علمیه را می توانیم در فضای تبلیغ تعریف کنیم، چه آن کارکردهایی که در عرف جامعه به عنوان تبلیغ شناخته می شود و چه آن کارکردهایی که به عنوان تبلیغ شناخته نمی شود حتی فقاهت و مرجعیت در کارکرد اصلی خود«تبلیغ دین» است بنابراین از بنیان باید به این نکته توجه داشت که کار اصلی حوزه های علمیه، «تربیت مبلغ دین» است. تفاوتی ندارد که فرد می خواهد فقیه شود یا متکلم، فیلسوف شود یا مرجع تقلید، پژوهشگر باشد یا یک سخنور و مشاور. اگر به دنبال این باشیم که جامعه مخاطب خود را یک گام از وضعیت نامطلوب موجود به وضعیت مطلوب مفقود که در آینده باید محقق شود ببریم، این کار «تبلیغ» به حساب می آید.
وی درباره سرفصل های دروس تبلیغ گفت: اگر از ریشه و بنیان این باور وجود داشته باشد که رسالت اصلی حوزه های علمیه، «تربیت مبلغ دین» است، باید گونه ای از برنامه ریزی درسی متناسب با خروجی موردنیاز داشته باشیم یعنی برای رسیدن به اولویت بخشی به تبلیغ لازم است معاونت های گوناگون ستادهای حوزوی در کنار یکدیگر برنامه ریزی کنند تا به خروجی مطلوب دست پیدا کنیم.
وضعیت موجود پاسخگوی نیاز ما در عرصه تبلیغ نیست
وی ادامه داد: به نظر می رسد، وضعیت موجود پاسخگوی نیاز ما در عرصه تبلیغ نیست و ما باید برنامه ریزی های متناسب داشته باشیم و در آغاز استعدادشناسی درستی کنیم و افراد را متناسب با استعدادشان به سمت برنامه های درسی متناسب سوق دهیم. کسی که استعداد فقاهت دارد، هرچند که فقیه هم مبلغ دین است، کسی که استعداد فلسفه دارد و می تواند فیلسوف باشد، هرچند که فیلسوف هم مبلغ دین است، اما برنامه های درسی اینها متفاوت از یکدیگر است.
معاون فرهنگی و تبلیغی حوزه های علمیه خواهران بیان داشت: برای تربیت مبلغ باید شاخه ها و زمینه های مختلفی را درنظر داشته باشیم؛ یک اطلاعات پایه و بنیادین لازم است که باید در نظام آموزشی دیده شود. همچنین یک اطلاعات تخصصی تر لازم است تا این افراد گرایشی به سمت خاصی پیدا کنند. مثلا فرد مبلغ قرآنی شود یا مبلغ اعتقادی شود یا مبلغ فقهی شود یا مبلغ کودک و نوجوان شود که البته هریک از اینها ریزموضوعاتی دارد و خوب است که اینها مطرح شود.
وی تصریح کرد: یکی از مسائل بسیار مهم ترکیبی زمان ما، مسئله «عفاف و حجاب» است. «مبلغان عفاف و حجاب»، «مبلغان جمعیت»، «مبلغان ازدواج» که هریک از اینها زمینه های تخصصی است که در گرایش های برنامه ریزی آموزشی باید دیده شوند تا افراد بعد از گذراندن یک دوره پایه، وارد گرایش های تخصصی شوند و براساس این گرایش ها، سازماندهی و شبکه سازی در تبلیغ صورت بگیرد و به تناسب، دانش ها و مهارت های تکمیلی به این افراد ارائه شود و حمایت های مطلوبی نسبت به زمینه سازی حضور میدانی صورت بگیرد و حمایت های لازم باید از این افراد صورت بگیرد تا بتوانند کانون های تبلیغی را شکل بدهند و در بین توده های مردم فعالیت کنند و در این صورت، تبلیغ مردمی ترین کاری است که می تواند در دل مردم و جامعه متناسب با نیازهای جامعه شکل بگیرد.
وی درباره اصول اخلاقی در مبلغان گفت: وقتی خداوند انبیاء را مبعوث کرد به آنها «بیّنه» و «کتاب و حکمت» داد اما پیش از آنها به ایشان رسالت و ماموریت تزکیه نفس را داد. تا رسول «عبد خدا» نباشد، تزکیه و تهذیب نفس نشده باشد و تا خود را اصلاح نکند نمی تواند در جامعه تعلیم و تزکیه را داشته باشد. لذا در آیه 25 سوره حدید می خوانیم: «لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ…» ما پیامبران خود را با بینات و آیات روشن دادیم و به آنها حقیقت هایی را دادیم که در دل تابناک و پاکیزه رشد می کند و مستقر می شود و از ضمیر مطهر در جامعه می تواند اثرگذار باشد. با آنها کتاب و میزان فرستادیم تا جامعه یک جامعه عدالت محور شود و خودشان قیام کنند.
مبلغ دین باید ابتدا خودر ا تادیب کند و سپس به اصلاح جامعه بپردازد
وی عنوان کرد: اگر انسان پاکیزه ای با اعتقاد براساس رسالت بنیادین به بیان این کتاب و میزان بپردازند می تواند در جامعه اثرگذار باشد لذا قبل از هرچیز مبلغ دین باید توجه داشته باشد که ابتدا خودش را قبل از دیگران تادیب و اصلاح کند و این صرف سخنوری و سخندانی نیست. همانگونه که امیرالمومنین (ع) فرمودند: «من نصب نفسه للنّاس اماما فلیبدأ بتعلیم نفسه قبل تعلیم غیره» هرکس که خود را پیشوا و امام جامعه قرار می دهد قبل از هرچیزی باید خودش را تادیب و اصلاح کند.
رجبی به ساحت های مختلف تبلیغ در حوزه علمیه خواهران اشاره کرد و افزود: یکی از ساحت های تبلیغ در حوزه خواهران، «تبلیغ در عرصه هنر» است و بانوان طلبه در این زمینه فعالیت های خوبی دارند.
مبلغ دین باید راهبر جامعه به لحاظ فکری باشد
وی با بیان اینکه یک مبلغ دین باید راهبر جامعه به لحاظ فکری باشد، گفت: مبلغ دین نباید خود را در چارچوب و حصار جناح ها و احزاب و جبهه های گوناگون قرار دهد و از دریچه تنگ و محصور احزاب سیاسی بخواهد محتوای تبلیغی خود را پیاده و به مردم منتقل کند که من این را یک آفت و اسیب جدی می دانم. البته این به معنای آن نیست که نباید یک راهبری فکری در عرصه های سیاسی داشته باشد. مبلغ دین باید به مردم، معیار درست، بینه درست در انتخاب های درستشان در عرصه های سیاسی و اجتماعی ارائه کند بدون سوگیری های حزبی و جناحی. اما ورود به عرصه سیاست باید داشته باشد و افکار را به سمت معیارها و مبناهای درست هدایت کند.
مبلغ دینی نباید منبر خود را جایگاه مجادلات حزبی و گروهی قرار دهد
وی افزود: اگر مبلغ در چارچوب تنگ احزاب باشد، ناگزیر بیانش سوگیرانه خواهد بود اما اگر خودش را بالاتر از این جریان و در جایگاه راهبر ببیند، در آن صورت می تواند بهتر ببیند و مطالبی را بگوید که در چارچوب این گروه ها و احزاب نگنجد ولی درحقیقت جامعه را به سمت و سوی معیار و مبنای درست هدایت می کند.
رجبی اظهار داشت: مبلغ دینی نباید منبر خود را جایگاه مجادلات حزبی و گروهی و محل پاسخگویی و نقد افراد و گروه ها قرار بدهد، بلکه باید اندیشه ها را نقد و بررسی کند و به توده های مخاطب خود معیار و مبنای درست بدهد تا خودشان تشخیص بدهند به کدام سمت حرکت کنند و کدام راه و روش را برگزینند.
معاون فرهنگی و تبلیغی حوزه های علمیه خواهران گفت: مبلغ نباید منبر و مسند خطابه را تبدیل به میدان تاخت و تاز سیاسی و فضا را محدود به تحلیل روزنامه ای کند، این آفت بسیار بزرگی است و جایگاه رسولانه یک مبلغ دینی اقتضا می کند که به مردم جامعه خود «بینه» بدهد و تبیین کند.