شفقنا آینده– خبرگزاری روسی اسپوتنیک در گزارشی درباره روند پیری این پرسش را مطرح کرده که چگونه میتوان روند پیری و ریسک ابتلا به بیماریهای مرتبط با افزایش سن را کاهش داد.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از خبرگزاری اسپوتنیک؛ اولگا تکاچیووا متخصص طب سالمندی وزارت بهداشت و عضو ارشد آکادمی علوم روسیه میگوید که «در شرایطی که در صد سال گذشته میانگین امید به زندگی به طور قابل توجهی افزایش یافته است، ولی با این حال بشریت نباید دلخوش به این باشد که در قیاس با گذشتگان کمی طولانیتر زندگی میکند».
به گفته این پزشک متخصص؛ «امید به زندگی در روسیه از سال ۲۰۰۳ به این سو مدام در حال افزایش بوده و امروز به حوالی ۷۳.۴ سال رسیده است».
او در ادامه میافزاید: «اما پزشکان نباید صرفاً بر افزایش امید به زندگی تمرکز کنند. بلکه باید تلاش پزشکان و دانشمندان در راستای افزایش طول عمر فعال و سالم و عاری از بیماریهای مرتبط با افزایش سن صورت گیرد. امروز در روسیه طول این دوره از زندگی به حوالی ۶۲ سال رسیده و نقطه هدف ما هم افزایش این دوره زندگی سالم و فعال به حوالی ۶۷ سالگی است».
تکاچیووا میگوید: «مردم باید حداقل صد سال زندگی کنند و تا زمان مرگ نیز دچار بیماریهای مرتبط با افزایش سن نشوند».
این عضو ارشد آکادمی علوم روسیه خاطرنشان میکند که «بهبود کیفیت کلی زندگی در چند وقت اخیر- که به دلیل مصرف غذای بهتر، شرایط زندگی و کاری بهتر و البته مراقبتهای بهداشتی بهتر صورت گرفته- امید به زندگی را افزایش داده؛ و به نظر میرسد که وقتش رسیده که بشریت کمکم مدیریت فرآیندهای پیر شدن را آغاز کند».
اولگا تکاچیووا این نکته را هم به گفتههای قبلیاش اضافه میکند: «ما البته شاهد اتفاق عجیب دیگری هم هستیم: در حالی که امید به زندگی به طور مستمر و بیوقفه در حال افزایش است، ولی با این حال حداکثر طول عمر- که در حال حاضر ۱۲۲ سال است- افزایش چندانی نداشته و در واقع چند سال میشود که در همین حد و حدود متوقف شده است. شاید هم برای افزایش حداکثر طول عمر و دستیابی به یک پیشرفت محسوس در این زمینه، بشر به توسعه بیشتر فنآوریهای مهندسی ژن و ژندرمانی و درمانهای احیاکننده نیاز داشته باشد».
حقایق شناختهشده درباره پیری
اولگا تکاچیووا میگوید: «در حالی که حدود ۳۰۰ تئوری مختلف درباره پیری وجود دارد، ولی با این حال تمام این تئوریها را میتوان به دو گروه بزرگ تقسیم و خلاصه کرد: گروه اول پیری را یک فرآیند از پیش برنامهریزیشده و به تبع آن اجتنابناپذیر فرض میکنند- که البته در قبال چنین پیشفرضی تنها سوال میتواند این باشد که پیشرفت این روند با چه سرعتی خواهد بود و چگونه میتوان بر آن تأثیر گذاشت و کم یا زیادی کرد.
طبق نظریههای گروه دوم، اما، پیری نتیجه خطاها و اختلالاتی است که به طور مداوم در سلولهای بدن انسان در طول سنتز پروتئین، تکثیر دیانای و مراحلی از این دست روی میدهند- و تجمیع تدریجی این اختلالات در نهایت منجر به پیری میشود».
اولگا تکاچیووا مبحث تئوریک پیری را چنین خلاصه میکند: «یک نگاه حکایت از این میکند که روند پیری از قبل در ارگانیسم انسان برنامهریزی شده است که البته میتوان بر آن تاثیر گذاشت. نگاه دیگر اما بر این باور است که اگر اختلالات و خطاها در بدن انسان جمع شوند، روند پیری تسریع خواهد شد».
تأثیرگذاری بر روند پیری
تکاچیووا با اشاره به این که «تاکنون دوازده مکانیسم پیری کشف و تایید شده- و سرعت پیری نه تنها به نحوه زندگی افراد از بدو تولد بستگی دارد، بلکه حتی نظریهای حکایت از این میکند که سرعت پیری فرد ممکن است در مرحله جنینی هم تعیین شده باشد»؛ درباره این که چگونه میتوان پیری را تحت تأثیر قرار داد؛ میگوید: «با روشهایی متفاوت میتوان روند پیری را تحت تأثیر قرار داد- و البته بسیاری از این روشها هیچ ارتباطی هم با دارو ندارند. شاید بتوان گفت که مهمترین روش در این زمینه فعالیت بدنی است و در واقع تاکنون چیزی بهتر از فعالیت بدنی برای طولانیتر کردن زندگی سالم پیدا نشده است».
تکاچیووا عامل دیگر جلوگیری از پیشرفت روند پیری را نوع تغذیه افراد میداند و میگوید که بیشتر افرادی که عمر طولانی دارند، هرگز پرخوری نکردهاند و نمیکنند.او میگوید: «اغلب ما چیزهایی میخوریم که نه تنها به ما انرژی میدهند، بلکه بدن را آلوده هم میکنند».
به گفته تکاچیووا؛ «سومین عامل هم به نوعی به فعالیت شناختی افراد بازمیگردد. در واقع این یک موضوع اثباتشده است که هر چه تحصیلات فرد بالاتر باشد، بیشتر عمر خواهد کرد. به همین دلیل هم هست که در میان دانشمندان افراد سنبالای بیشتری را میتوان پیدا کرد».
متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید