شفقنا- جمهوری اسلامی در سرمقاله امروز خود به تحلیل رویدادهای هفته جاری پرداخته و نوشت: «این روزهای گرم و تبدار واپسین روزهای مرداد، تجربه داغی را از خود به یادگار گذاشت که شاید نخستین نتیجهای که از آن باید برای مسئولان حاصل شده باشد، اینست که بیوقفه چارهای برای مشکل کمبود انرژی و تأمین زیرساختهای توسعه نیروگاهی کشور بکنند تا مجبور نشویم در سالی که باید شاهد رشد تولید بوده باشیم، واحدهای تولیدی را فدای مصرفکنندگان خانگی کرده و تولید را قربانی عدم ایجاد توازن در سرمایهگذاری برای تولید نیروگاه و تأمین انرژی نمائیم.
طبعاً وقتی قرار باشد تحریمهای ظالمانه به همین شکل ادامه یابد، نهتنها نمیشود کشور را با انبوه کمبودها اداره کرد بلکه همه هم باید تاوان ادامه این وضعیت را با همه ناتوانی و عدم تحملپذیریها بپردازند. در چنین شرایطی قطعاً اولویت نخست دولت چهاردهم، باید شکستن حصار بلند تحریم و ایجاد فضای تنفسی برای جامعه و پرداختن به توسعه و ترمیم ضروری زیرساختهایی باشد که دهها سال کشور را از قطار توسعه و پیشرفت منطقهای که در آن قرار داریم، عقب انداخته است.
در این هفته همچنین بازار انتقاد از کابینه پیشنهادی رئیس جمهور، داغ بود. جماعت بسیاری که برای رئیس جمهور شدن آقای پزشکیان به صحنه آمده و خواستار تغییر در سیاستهای داخلی و خارجی و وضعیت اقتصادی و بهبود حقوق شهروندی و برطرف کردن انحصارطلبیها و موانع توسعه کشور و از همه مهمتر اجرای دقیق و بیکم و کاست قانون اساسی به عنوان میثاق ملی بودند، فهرست ارائه شده از سوی رئیس جمهور را نامتناسب با این اهداف و خواستههای عمومی دانسته و فهرست اعضای کابینه را به جای «کابینه تغییر»، «کابینه تمدید وضعیت موجود» لقب دادند. آنچه که کارشناسان از بررسی اجمالی اعضای کابینه پیشنهادی رئیس جمهور به دست میآورند اینست که در مجموع، از ویژگی امکان پیشبرد وعدههای داده نشده دولت چهاردهم به مردم برخوردار نبوده و اعضای آن نیز در یک سطح از کارآیی قرار ندارند. به عبارت دقیقتر، از این کابینه پیام تغییر و تحول شنیده نمیشود.
از رویدادهای داخلی هفته جاری باید به اعلام ضربالاجل شش ماهه فرمانده مرزبانی نیروی انتظامی برای خروج اتباع غیرمجاز خارجی اشاره کرد که متأسفانه در سالهای اخیر به دلیل برخی بیمبالاتیها موجب ایجاد لطمات مختلف اقتصادی، اجتماعی و سیاسی به کشور شده است. متأسفانه آمار حضور اتباع غیرمجاز بیگانه در کشور آنچنان رشد صعودی به خود گرفته و تهدیدات امنیتی که از سوی آنان متوجه کشور بوده آنقدر گسترده شده که باعث گردیده اخراج آنان به عنوان یک مطالبه عمومی در جامعه شکل بگیرد و امیدواریم مسئولان بتوانند به این خواست عمومی را جامه تحقق بپوشانند که در غیر این صورت شاهد حوادث غیرقابل پیشبینی زیادی در کشور خواهیم بود.
هفتهای که در آن قرار داریم شاهد هشدار دیگر کارشناسان در زمینه هجوم عربها به بازار مسکن ایران بودیم که این موضوع هم به دلیل تعلل مسئولان در انجام مسئولیتهای محوله باعث شده که بازار مسکن و کنترل بازار املاک مرغوب و مستغلات در مناطق خوش آب و هوای خوزستان، فارس و استانهای شمالی کشور به دست اتباع خارجی بیفتد و ضمن دامن زدن به افزایش قیمتها، تهدیدات امنیتی زیادی را متوجه کشور کند در حالی که براساس قوانین، چنین حقی برای بیگانگان در تملک زمین و مسکن، احراز نشده است و آنان صرفاً با زد و بندهای غیرقانونی و امکاناتی که دلالان و افراد منفعتطلب در اختیار آنان قرار میدهند، دست به چنین اقدامات خلاف امنیت عمومی میزنند.
بررسی رویدادهای خارجی هفته را با تازهترین تحولات فلسطین اشغالی آغاز میکنیم که تداوم جنایتهای رژیم صهیونیستی، آن را همچنان در رأس اخبار و گزارشها قرار داده است. رژیم صهیونیستی این هفته نیز در سایه بیعملی جهان، به کشتار مردم فلسطین ادامه داد که اوج آن، جنایت در مدرسه «تابعین» غزه بود. در این جنایت 120 فلسطینی شهید و صدها نفر دیگر مجروح شدند. صهیونیستها این مدرسه را با سه بمب 500 کیلویی درهم کوبیدند و صحنههای فجیعی را به وجود آوردند. این جنایت، موج محکومیت جهانی را به دنبال داشت. این هفته دفتر رسانهای فلسطین، آمار تکاندهندهای از 311 روز وحشیگری صهیونیستها منتشر ساخت.
براساس این گزارش، شمار شهدای غزه به مرز 40 هزار نفر رسیده است که از آن میان بیش از 16 هزار نفر را کودکان و 11 هزار تن را زنان تشکیل میدهند. 10 هزار نفر زیر آوار ویرانهها قرار دارند و هزاران نفر نیز مفقود هستند. در خلال جنگ غزه، رژیم صهیونیستی 80 هزار تن بمب بر سر مردم فلسطین فرو ریخته است و بیش از 60 درصد ساختمانها با خاک یکسان گشتهاند. در این حال، سه کشور آمریکا، مصر و قطر با صدور بیانیهای از آغاز دور تازه مذاکرات آتشبس در غزه، از پنجشنبه خبر دادند. جنبش حماس اعلام کرده است بر شروط مذاکرات قبلی پایبند است و نیازی به مذاکرات جدید نمیبیند.
این هفته در جنگ اوکراین تحول تازهای رخ داد. طبق گفته مقامات کییف، ارتش اوکراین یک هزار کیلومترمربع از خاک روسیه در منطقه کورسک را به تصرف درآورد. طبق گفته اوکراینیها در این حمله غافلگیرکننده، 47 شهرک روسیه به تصرف نیروهای اوکراینی درآمد. پوتین رئیس جمهور روسیه، حمله اوکراین را «تروریستی» خواند و آن کشور را به حمله متقابل تهدید کرد. در مقابل، زلنسکی رئیس جمهور اوکراین طی اظهاراتی ضمن تقدیر از نیروهای اوکراین، افزود: «حالا باید روسها بدانند که ما در دو و نیم سال گذشته چه احساسی داشتهایم». وی ابراز امیدواری کرد این حمله، روسیه را به پذیرش صلح ترغیب سازد. روسیه اسفند 1400، با این بهانه که اوکراین حقوق اقلیتهای روستبار را زیر پا میگذارد به خاک اوکراین حمله نظامی کرد و آن را «عملیات ویژه نظامی» خواند. این جنگ که سازمان ملل آن را «جنگ بیهوده» عنوان کرده است، پس از گذشت نزدیک به سی ماه، که به کشته شدن صدها هزار نفر، ویرانی بخش قابل ملاحظهای از زیرساختهای اوکراین منجر شده است، همچنان ادامه دارد بدون اینکه افق روشنی برای پایان آن مشاهده شود.
این هفته مصادف بود با سومین سالگرد به قدرت رسیدن گروه طالبان در افغانستان. گروه طالبان 24 مرداد 1400، قدرت را در افغانستان به دست گرفت و امارت اسلامی مورد نظر خود را در این کشور مستقر کرد. این اتفاق، به دنبال توافق سال قبل از آن در دوحه قطر با آمریکا رخ داد و در واقع، آمریکاییها که قبل از آن حضور مستقیم در افغانستان داشتند، مسئولیت ادامه سیاستهای خود را به گروه طالبان محول کردند. طالبان، گروه پشتونتبار و عمدتاً تربیت یافته مدارس مذهبی در پاکستان و با تعصبات قبیلهای هستند. طالبان که از دور اول حکومتشان سابقه سرکوب حقوق اساسی مردم، به خصوص شیعیان را در کارنامه خود داشتهاند این دوره نیز با وجود ادعای تغییر و تحول، همان سیاست و خط و مشی را دنبال کردهاند. حکومت طالبان نه در داخل مشروعیت دارد زیرا از طریق کشتار، اقدامات تروریستی و سرکوب به قدرت رسیده و از خارج نیز هیچ دولتی این گروه را به رسمیت نشناخته است. بیعدالتی، قومگرایی، سرکوب زنان و مردان، انحصار قدرت و بیاعتنایی به مقررات بینالمللی، از مشخصههای اساسی حکومت طالبان هستند. از این رو لازم است در سیاستهای کشورمان که تاکنون سنجیده عمل نشده و امتیازاتی در زمینه دیپلماتیک به این حکومت غیرقانونی ارائه شده، تجدید نظر شود و در تعامل با مسائل افغانستان، خواستههای ملت افغانستان لحاظ شده و دولت جمهوری اسلامی ایران حامی مردم افغانستان باشد.»
