شفقنا_ آرمان ملی نوشت: این حق رئیسجمهور است که کابینه را مشخص کند و اینکه این کابینه گوش به فرمان او باشد یا اینکه کابینه او گوش به فرمان لابیهای قدرت باشد را باید رئیسجمهور پاسخ دهد. تجربه نشان داده معادلات قدرت که به صورت نانوشته در ایران شکل گرفته نه تنها کمکی به پیشرفت در امور اجرایی نمیکند بلکه منجر به اختلاف هم خواهد شد.
به گزارش شفقنا، حشمت الله فلاحت پیشه در یادداشتی با عنوان” کابینه سنگ انداز” در روزنامه آرمان ملی نوشت: کابینه وفاق ملی یک تعارف سیاسی بود که اطرافیان آقای پزشکیان مطرح کردهاند و این کابینه حاصل نوعی زور آزمایی سیاسی است و این کابینه، کابینه وفاق ملی نخواهد بود.
به گزارش شفقنا، در دنیا کابینه ائتلافی وجود دارد که مربوط به نظامهای پارلمانی است که معمولا حزبی که مامور تشکیل کابینه میشود اگر اکثریت آرا را کسب نکند دولت ائتلافی با سایر احزاب تشکیل میدهد و سطحی از کرسیها را به احزاب دیگر واگذار میکند. در ایران ساختار حزبی و پارلمانی وجود ندارد و کابینه وفاق ملی برای آن مطرح شد که فضای تعدیل شدهای شکل گیرد و نتیجه این رویکرد این بود که یکی از بیسابقهترین کابینهها به مجلس معرفی خواهد شد. از این نظر که این کابینه عملا به عرصه زور آزمایی سیاسی تبدیل شده است و برخی از نهادها با استفاده از مسئولیت خود در استعلامات لابیهایی کرده تا امتیاز بگیرند. از سوی دیگر رئیسجمهور هم تلاش کرد برخی از اطرافیان خود را در قالب معاون منصوب کند و برخی طیفها هم به رئیسجمهور فشار آوردند و اکنون آنچه شکل گرفته است کابینه وفاق ملی نیست بلکه یک کابینهای حاصل از نوعی زور آزمایی سیاسی است که بیشتر حاصل کوتاه فضای محافظهکاری که اطرافیان آقای پزشکیان ایجاد کردند که این افراد هم عمدتا جزو یاران اولیه او نیز نبودند این شرایط را ایجاد کردند و افرادی که در دور اول برای رئیسجمهور زحمت کشیدند عمدتا حاشیه نشین شدند و جریانهای دیگر و همیشه حاضر در عرصه مدیریت سهمهایی را از کابینه به خود اختصاص دادند و به همین دلیل هم میانگین سنی کابینه به شدت بالا رفت و در نهایت کلیت این کابینه که بر اساس زور آزمایی است و آقای پزشکیان را گرفتار خواهد کرد چون مردم وی را میشناسند و او وعده داده و زمانی که کابینه یک دست نباشد عملا وزرا به جای اینکه گوش به فرمان رئیسجمهور باشند گوش به فرمان لابیهای خارج از کابینه خواهند شد. به همین علت نگارنده معتقد است لابیهای قدرت که افراد خود را به کابینه معرفی کردهاند در آینده عامل اختلاف درکابینه خواهند شد. با همه این شرایط این حق رئیسجمهور است که کابینه را مشخص کند و اینکه این کابینه گوش به فرمان او باشد یا اینکه کابینه او گوش به فرمان لابیهای قدرت باشد را باید رئیسجمهور پاسخ دهد. تجربه نشان داده معادلات قدرت که به صورت نانوشته در ایران شکل گرفته نه تنها کمکی به پیشرفت در امور اجرایی نمیکند بلکه منجر به اختلاف هم خواهد شد. آقای پزشکیان فرصتی برای پرداختن به اختلافات ندارد چرا که کشور مشکلات عدیدهای در عرصههای مختلف دارد و علاوه بر تنشهایی که در خارج از کشور برای کشور وجود دارد در داخل نیز مشکلات جدی اقتصادی وجود دارد. در عرصه امور اجتماعی و مدنی آقای پزشکیان وعدههایی به مردم داده که برخی از وزرایی که مامور شدند وعدههای رئیسجمهور را اجرایی کنند؛ با این وعدهها غریبه هستند و حداقل کمکی که به رئیسجمهور میکنند این است که هیچ گونه گامی در راستای آزادیهای مدنی برندارند و همین که با گروههای فشار همراه نشوند به رئیسجمهور لطف میکنند. اینها واقعیتهاست و آقای پزشکیان باید درک کند یک دولت یک دست که بتواند وعدهها را عملیاتی کند به سود او و مملکت گام خواهد برداشت.
