شفقنا_ مراسم بزرگداشت و نکوداشت دکتر یونس شکرخواه در فرهنگسرای ارسباران با حضور اساتیدی چون بهروز بهزادی، هادی خانیکی، فرید قاسمی، مجید رضاییان، امیرعباس تقی پور، فریدون صدیقی، سید وحید عقیلی، رضا قوی فکر، سید غلامرضا کاظمی دینان و منوچهر زندی برگزار شد.
به گزارش شفقنا، حجت الله ایوبی استاد دانشگاه تهران در این مراسم با اشاره به ویژگی های اخلاقی و شخصیتی یونس شکرخواه گفت: همه عناوین چون استاد، دکتر، پرفسور در مقابل یونس شکرخواه سر تعظیم فرود می آورد. همه ما می دانیم که دکتر شکرخواه تمایلی به برگزاری چنین مراسم هایی ندارد، اما همه ما نیاز به چنین نکوداشت هایی داریم. وجود چهره هایی چون یونس شکرخواه به آدم امید را تزریق می کند.
او ادامه داد: چطور می توان با وجود این میزان از موفقیت و محبوبیت، شکرخواه هیچ دشمن و حسودی نداشته باشد. دکتر شکرخواه چون هیچ گاه دنبال نام و نان نبوده، همواره از دشمن و حسود در امان مانده است. یکی از افتخارات من همکاری با ایشان و نزدیک بودن اتاق هایمان در دانشگاه تهران است. می توانم به جرئت بگویم دکتر شکرخواه از محبوب ترین چهره ها در دانشگاه است، هم در نزد اساتید و هم در نزد دانشجویان.
ایوبی روایت کرد: اگر بخواهم یک ناگفته درباره استاد شکرخواه بگویم این است که دکتر کسانی را می بیند که دیگران آن را نمی بینند و در همان لحظات است که عناوین برای او رنگ می بازند و خود خود شکرخواه واقعی معنا می یابد. در همان لحظات شخصیت واقعی دکتر شکرخواه نمایان می شود و همه در دیدگان او یکسان می شود. به واقع درباره دکتر شکرخواه باید بگویم ساعت ها با عامه مردم در سمت و شغل های مختلف مشغول حرف زدن می شود. بسیار خاکی و تیز بین است. بارها در مراسم های مختلف به واسطهی جلسات علمی، وقتی دور هم جمع می شدیم، شاهد بودیم که دکتر با نگهبان آن ساختمان ساعت ها مشغول گپ و گفت می شد. همین افراد به حدی از هم صحبتی با دکتر شکرخواه انرژی می گرفتند که آن را به زبان می آوردند و می گفتند کسی تا به حال اینگونه با ما سخن نگفته است.
در ادامه این مراسم فریدون صدیقی از اساتید پیشکسوت روزنامه نگاری گفت: بعضی ها رسم اند، برخی دیگر اسم اند. یونس شکرخواه آیین، رسم، روش، منش و فهم و درایت است. از زمانیکه دکتر شکرخواه به کیهان آمد، با هم رفیق شدیم و رفیق ماندیم. روزنامه ای که پر از فراز و فرود و رنج ها بود. به نظرم در تمام این سال ها، یونس ذره ای پیر نشده و او همان انسان با شعف و پویا و کنجکاو و شیطان است. یونس یکراز گفته شده است.
او گفت: شکرخواه همانی است که بود، یعنی علم آموزی و تجربه اندوزی و دانایی هیچ کدام از خصلت های او را کم نکرده است. علم افزوده او و عمر افزوده او عرصه ای در درون او را کم نکرده است. همان است که بود، مه آلود و بارانی. بی حب و بغض. سپیدی مویش و شماره عینکش از سرزنده بودنشنکاسته است.
صدیقی بیان کرد: شکرخواه همانی است که ۲۳ سال پیش دیدمش. انگار رنگین کمانی جوانی در وجودش همچنان نمایان است. باید هم همینطور باشد مرد بی حب و بغض که به مال دنیا پشت کرده است. چرا باید پیر شود او یکی از جوان های عالم است.
فرید قاسمی از تاریخ نگاران حوزه مطبوعات و یکی از دوستان نزدیک شکرخواه هنگامیکه برای سخنرانی در این مراسم حاضر شد، اشک در چشمانش حلقه زد و مدام از بغضی که در گلوش به خاطر ارادتی که به دکتر شکرخواه داشت، حرف می زد و گفت: از فرهنگسرای ارسباران تشکر می کنم که در این پاییز برگ ریز برای رفیق همیشه بهاری ما که البته زائده تابستان است، اینمجلس را برگزار کرد.
او ادامه داد: درباره دکتر شکرخواه آنچه گفتم و نوشتم حق مطلب ادا نشده است. چرا که در وصفش زبانم قاصر است. دکتر شکرخواه هم وسیع است و هم عمیق. در بینش و منش انسان به تماممعنا است. سکوت مندی مدارا ورز است. باوقاری بهبود خواه است. نانوشته های دکتر شکرخواه از انتشاراتش غنی تر است. در بسیاری از کشورهای دنیا مرسوم است به اساتیدی به این بلند مرتبه بودن و دانش تجربی در مرکز تربیت مدرسان روزنامه نگاری و علوم ارتباطات و رسانه، جایگاهش محفوظ است، اما در کشور ما این گونه نیست.
قاسمی بیان کرد: عامل بازنشستگی دکتر شکرخواه بداند؛ مهر فروزنده چو پنهان شود، شبپره بازی میدان شود…..به این مملکت باید رحم کرد. نگذارید انسان های خدوم و کارآمد خانه نشین شوند. اگر عرصه از دکتر شکرخواه ها تهی شود، مصائبی به دنبال خواهد داشت.
در ادامه این مراسم دکتر مجید رضاییان استاد دانشگاه گفت: بارها با خود فکر کردم اگر بخواهم برای دکتر شکرخواه و فعالیت ها و ویژگی های شخصیتی اش یک تیتر انتخاب کنم، باید چه تیتری باشد که جامع باشد، تا اینکه توانستم یک جمله را درباره اش انتخاب کنم که تا حدی حق مطلب را ادا کند و آن این جمله است: شوریده روشن ضمیر است. چون هم روزآمد است، هم فروتن، هم دارای رگه های عارفانه است، بذله گو و شوخ طبع است، شخصیت بی نظیر و زلال است.
رضاییان بیان کرد: در روزنامه نگاری غریب امروز کشور، که بیش از حداقل دو دهه است که روزنامه نگار نه مصونیت حقوقی دارد و نه آزادی بیان دارد، همه ما باید اذعان کنیم که همه روزنامه نگاران شاگرد یونس شکرخواه هستند. گاهی حواسمان پرت می شود و قدر گوهرها و گنجینه های خود را نمی دانیم. به اندازه کافی روزنامه نگاری تحت فشار هست، پس کاری نکنیم که گوهرها و گنجینه های آن به حاشیه رانده شوند.
این پژوهشگر حوزه ژورنالیسم بیان کرد: روزنامه نگاری ما با یونس شکرخواه تعریف می شود. به این معنا اگر بخواهید برای روزنامه نگاری سنجه و عددی را تعیین کنید، باید شکرخواه را روی کفه دیگر ترازو بگذارید.
در ادامه مراسم منوچهر زندی از پیشکسوتان حوزه روزنامه نگاری ورزشی گفت: این اطمینان را به شما بدهم که ما دیگر شاهد شخصیت هایی با اعتباری چون فریدون صدیقی، فرید قاسمی، هادی خانیکی و رضا قوی فکر نخواهیم بود. این اطمینان را منی که ۶۰ سال در این بازی بودم می گویم. من از اوسط ۵۰ در روزنامه کیهان کار کردم و در شب انقلاب مسئول تیراژ روزنامه بودم. زمانیکه آن دوران را مقایسه می کنید، می بینید آن اعتبار فرهنگی، اعتبار حیثیتی و تجربی، فرهنگ زیبای کیهان دیگر اثری نمانده است.
او بیان کرد: دکتر شکرخواه در دهه ۶۰ به ما پیوستند. هجوم فرهنگروزنامه نگاری به سرعت بعد از انقلاب اتفاق افتاد. همان هفته های اول، بسیاری از روزنامه نگاراننازنین از روزنامه کیهان رفتند و به خیلی از اساتید چون شکرخواه هم رحم نکردند. در آن دوران کسانی در حوزه ورزشی کار می کردند که با قلم خود ورزش را تکان می دادند. با نوشته هایشان فدراسیون را جابجا می کردند.
زندی ادامه داد: زمانیکه یونس شکرخواه به شورای سردبیری کیهان آمد دریافتم که چه شخصیت بزرگ و لایقی دارد و تا چه اندازه باسواد است. آنچنان مدیریت خوبی داشت که در زمان کوتاهی همه شیفته او شدند. شکرخواه در قالب معلم، استاد، مشاور و رفیق بسیار عالی عمل می کند. در همه کارها با شکرخواه مشورت کردم و خواهم کرد چرا که روزنامه نگاری بلد است، معلمی و رفاقت را بلد است.
به گزارش شفقنا، سینا تفنگ چی از شاگردان دکتر شکرخواه هم در این مراسم حاضر شد و گفت: اخلاق مداری از ویژگی های ثابت دکتر شکرخواه است. همیشه انسان متواضع و نرمش بودند. خاطرم است در سه جلسه من گلایه سه موضوع را مطرح کردم، به شدت هم عصبانی بودم دکتر بعد از شنیدن حرف هایم، لبخند نرمی زدند و در حد چند جمله با من سخن گفتند. بعد از آن صحبت ها به نحوی حال من دگرگون شد که من اصل موضوع را فراموش کردم.
او ادامه داد: دکتر شکرخواه انسان چند ساحتی است. انسان چند وجهی است و هر وجه آن برای خود کتاب و سرفصل جدا می خواهد. وجوه آقای شکرخواه را زیست کردم. دکتر شکرخواه بسیار نگاه نافذ و دقیقی دارد که باعث تعجب همگان می شود. روحیه بسیار لطیفی دارند. همواره به دانشجویان قوت قلبی می دهد و برای دانشجویان وقت می گذارد.
در آخر این مراسم عباس یاری گفت: من روزنامه نگاری را قبل از آقای شکرخواه شروع کردم. ولی همیشه و در همه حال خود را شاگرد دکتر شکرخواه می دانم. رابطه استاد و شاگرد بر این متوالی نیست که حتما کلاس و درسی باشد، من از نگاه و روش ایشان و از شخصیت ایشان بسیار آموختم. من ۴۱ سال است که در مجله فیلم امروز کار می کنم. طبیعی است که حوزه کاری ما با آقای شکرخواه نزدیک نیست.
او ادامه داد: با این وجود آقای شکرخواه در عمل و فعالیت با خیلی از اهالی سینما نزدیک و رفاقت دارد. شکرخواه با بسیاری از فیلمنامه نویس، ترانه سرا، فیلمسازان، تهیه کنندگان در ارتباط است و این نشانه شخصیت برجسته دکتر شکرخواه است. آقای شکرخواه هر جا که شعر، عشق و هر جا که حال خوب است، شما هستید.
در پایان اینمراسم دکتر شکرخواه از همه حاضران و برگزار کنندگان این نکوداشت تشکر کرد و یاد و نام بسیاری از دوستان و همکاران خود را گرامی داشت.