شفقنا-قوانین اسرائیل به شهرکهایی که 400 خانواده در آن زندگی میکنند، حق تشکیل کمیتههایی را میدهد تا معیارهای پذیرش افراد مایل به اقامت در آنجا را تعیین کنند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، روزنامه «دِ مارکر» در گزارشی نوشت: وجه مشترک گروههایی که این کمیتهها مانع از اقامتشان در این شهرکها میشود این است که آنها به گروه های ضعیف اجتماعی تعلق دارند، در این میان، شهرکهای موجود درکرانه باختری اشغالی از پذیرش افراد مطلقه، سکولار و هرکسی که جهتگیریهای ایدئولوژیک دست راستی نداشته باشد، جلوگیری میکند.
این روزنامه این واقعیت را یادآوری میکند که بسیاری از زوجهای جوان برای اسکان به شهرکهای کرانه باختری می روند و این بنا به انگیزههای ایدئولوژیک نیست بلکه به دلایل اقتصادی است، زیرا قیمت آپارتمانها در این شهرکها در مقایسه با قیمتهای داخل اسرائیل پایینتر است.
در همین ارتباط، «نریا حبرا» (38 ساله) میگوید: «من مجبور شدم در محلههای یهودینشین در بیت المقدس اقامت کنم زیرا کمیتههای پذیرش در سه شهرک واقع در کرانه باختری با درخواست او برای زندگی در آنجا امتناع کردند زیرا من مطلقه بودم.»
وی افزود: «برخی از شهرکها امکات دارد به کسانی که توسط کمیتههای پذیرش رد شدهاند اجازه اقامت بدهند، اما بدون ارائه خدمات زیاد، بهویژه خدمات امنیتی تا وادار به ترک داوطلبانه شهرک شوند. من با وزیر دارایی تماس گرفتم و از او کمک خواستم و وی با خاخامهای داخل شهرکها تماس گرفت اما آنها باز هم از پذیرش من امتناع کردند.»
به نوشته روزنامه مارکر، کمیتههای پذیرش در شهرهای جلیل و نقب به دلایل نژادپرستانه اجازه نمیدهند فلسطینیهای داخلی در آنها زندگی کنند و آنها ارائه درخواست برای اقامت در این مناطق خودداری کردهاند.
به منظور گسترش دایره «همگونی ایدئولوژیک و اجتماعی» در شهرکهای کرانه باختری، جنبش «صهیونیستی مذهبی» لایحهای به کنست ارائه کرده که به شهرکهایی که بیش از 1000 خانواده در آن زندگی میکنند اجازه میدهد کمیتههای پذیرش تشکیل دهند تا معیارهای افرادی را که در آن زندگی میکنند، تعیین کنند.
وب سایت «شومریم» که الگوهای جنبشهای اجتماعی در اسرائیل را رصد می کند به حادثهای اشاره می کند که در آن خانوادهای درخواستی را به کمیته پذیرش در یکی از شهرکهای کرانه باختری ارائه کرد و این درخواست مورد موافقت قرار گرفت اما پس از اختصاص قطعه زمینی برای اینکه خانواده در آنجا خانهای برای خود بسازند، زن و شوهر از هم جدا شدند و کمیته پذیرش مجوز اقامت را باطل کرد.
این وب سایت به نقل از فردی که درخواست او برای زندگی در یک شهرک در کرانه باختری رد شد، نوشت: « درخواست من رد شد زیرا اعضای کمیته میخواهند همه ساکنان این شهرک از نظر الگوهای رفتار اجتماعی و جهتگیریهای ایدئولوژیک به یکدیگر شبیه باشند.»
در سال 2011 میلادی تحولی در نحوه فعالیت و اختیارات کمیتههای پذیرش روی داد و کنست در آن سال قانونی برای ساماندهی به تشکیل این کمیتهها تصویب کرد که این اختیار قانونی را میداد که با پذیرش اقامت افرادی که با معیارهای مدنظر آنها همسو نیست، خودداری کنند، این قانون برای این تصویب شد که جلوی شکایت این افراد در دادگاه عالی را بگیرد.
وب سایت شومریم افزود: این قانون اختیارات تقریبا نامحدودی به کمیتههای پذیرش اعطا کرد و آنها را قادر ساخت تا درخواستها را طبق معیارهایی که خودشان تعیین میکنند رد یا بپذیرند. اگرچه قانون امتناع از پذیرش اقامت افراد بنا به مذهب، ملیت یا جنسیت را منع کرد اما در عین حال، به کمیتهها این حق را داد که درخواستها را بر اساس دیدگاهشان در مورد الزامات «سازگاری با بافت اجتماعی» رد یا بپذیرند، یکی از اهداف اصلی از تصویب این قانون کاهش توانایی فلسطینیهای داخل اراضی اشغالی برای اقامت در شهرکهای مناطق نقب و الجلیل بود.
این سایت به عنوان مثال از خانواده قعدان (از فلسطینیهای مقیم اراضی اشغالی) یاد کرد که دادخواست آنها برای اقامت در یکی از شهرهای کشاورزی در جلیل توسط دادگاه عالی اسرائیل رد شد.
«جان مور»، وکیل انجمن حقوق مدنی در اسرائیل، اظهار داشت: «کمیتههای پذیرش رد بسیاری از درخواستها را با گفتن اینکه “ین چیزی است که برای حفظ همبستگی اجتماعی لازم است، توجیه می کند اما مشخص است که این توجیه واقعیت ندارد زیرا بسیاری از خانوادههایی که در روستاها و شهرکها زندگی میکنند با یکدیگر ارتباط ندارند.»
متن این گزارش در العربی الجدید