شفقنا- «به رغم تصاویر بسیار زیبایی که از لس آنجلس در کارت پستالها درج میشود، اما این شهر معروف به «شهر فرشتگان» به جایی تبدیل شده است که باندهای مواد مخدر، قوانین خود را تحمیل میکنند؛ همه داستانها مشابه هم هستند، همه آنها به مواد مخدر، خشونت، اسلحه و در نهایت زندان ختم میشود».
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، روزنامه فرانسوی لوفیگارو با مقدمه فوق، اقدام به روایت بخش تاریک شهر لس آنجلس کرد و به بازتاب روایت افرادی پرداخت که از باندهای بسیار خشن جدا شده و به دفتر «گریگوریس» کشیش مسیحی پناه بردهاند تا زندگی خود را تغییر دهند. کشیشی که نزدیک به 30 سال است در مناطق خشونتخیز برای کمک به آنها فعالیت میکند.
دفتر گریگوریس در منطقه تجاری (مرکز شهر لس آنجلس) واقع شده است و با شعار «امید نشانی دارد» فعالیت میکند که در واقع یک عبارت خوش آمدگویی به کسانی است که برای شنیده شدن حرفهایشان پیش این کشیش میآیند.
به نوشته لوفیگارو، در این مکان هیچ کس محاکمه نمیشود، بلکه مورد همدردی، تفاهم و ارتباط قرار میگیرد، به ویژه اینکه همه کسانی که در زمینه توانبخشی فعالیت میکنند اعضای سابق باندها و گاه دارای سابقه کیفری بسیار سنگین هستند، آنها پشیمانی از گذشته خود را در نحوه استقبال از افراد جدید و تلاش برای کمک به آنها نشان میدهند.
در ادامه گزارش لوفیگارو درخصوص مؤسسه کشیش گریگوریس آمده است: «پناهگاه صلح، اینجا مکانی برای بازسازی جسم و روح است، جایی که خشونت و سلاح ممنوع است، منطقه بی طرف؛ جایی که اعضای گروههای رقیب که باید طبق قوانین خیابان یکدیگر را بکشند، با هم ملاقات و صحبت میکنند و آزادانه در مورد چرخه خشونت و اعتیاد و همچنین در مورد عشق و همبستگی صحبت می کنند، دو ستونی که پدر گریگوریس در انجام کار خود بر آنها تکیه میکند».
طبق این گزارش، در مؤسسه گریگوریس، که او در اواخر دهه هشتاد قرن بیستم در خطرناک ترین محلههای شهر لس آنجلس تأسیس کرد، همه چیز به صورت رایگان ارائه میشود تا دری به سوی زندگی جدیدی باز شود، جایی که 4 وکیل و تیم هایشان روی کمکهای حقوقی کار میکنند و پزشکان داوطلب هر روز اقدام به حذف خالکوبیهایی میکنند که نشان دهنده عضویت در یک باند است. همچنین در کنار آموزشهای فنی و حرفهای، جلسات گروه درمانی برای خلاصی از مواد مخدر و الکل و باندهای جنایتکار برگزار میشود.
ادامه چرخه خشونت
لوفیگارو در ادامه گزارش خود نوشت: «صبح امروز با خبر غم انگیز مرگ جوانی به نام “دیگو” آغاز شد. او در داخل مؤسسه بزرگ شده بود و آن طور که به نظر میرسد قربانی تسویه حساب بین باندها قرار گرفته و با یک گلوله کشته شده است؛ او پدر سه کودک بود».
«باپلو» از کسانی داخل مؤسسه گریگوریس فعالیت میکند، به لوفیگارو گفت که مجبور است همیشه با خود سلاح حمل کند تا بتواند از خودش محافظت کند. او گفت که اعضای باندها گاهی به منطقه آنها میآیند تا تحریکشان کنند.
گروهبان ورورا، رئیس واحد تخصصی باندها که نام باندهای فعال در این زمینه و حوزههای نفوذ و تخصص آنها را میداند، می گوید: «در حالی که کار باندها با تغییر زمان تغییر میکند، اما خشونت همچنان ادامه دارد، زیرا اسلحه به راحتی قابل دستیابی است».
به گفته او پلیس در حال مقابله با پدیدهای به نام «تفنگهای ارواح» است، سلاحهایی که بدون شماره سریال به بازار سیاه میآیند و قابل ردیابی نیستند.
به نوشته لوفیگارو در ساختمان مؤسسه گریگوریس آثار محو نشدنی خشونت بر روی اعضای بدن نمایان است. برخی میلنگند، برخی روی ویلچر نشستهاند و برخی دیگر چهره خود را تغییر دادهاند، اما زندگی همچنان ادامه دارد، مانند اکتاویو 28 ساله که جمجمهاش بر اثر گلوله شکسته شد و امروز در تقلا برای به دست آوردن قدرت تکلم و راه رفتن است.
