زمان انتشار : 18 آبان ,1401 | ساعت : ۱۲:۰۰ | کد خبر : 1473245 | پرینت

ضرورت های گفت وگوی ملی؛ باب گفت‌و‌گو و پذیرش نقد را باز بگذاریم/ نمی‌توان با پاسخ‌های دهه 50 و 60 برای نسل 90 تصمیم گرفت/ بخش‌هایی از حاکمیت هنوز نپذیرفتند که ملت صاحب حق هستند؛ رحیمی جهان آبادی در گفت و گو با شفقنا

شفقنا- عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با بیان اینکه بخش‌هایی از حاکمیت و نیروهای تندروی جامعه هنوز نپذیرفته اند که ملت صاحب حق هستند، گفت: اینها فکر می کنند ملت فقط تکلیف دارند که اطاعت کنند؛ در انتخابات شرکت کنند؛ از نظام حمایت کنند؛ مالیات دهند و سربازی بروند اما مگر تکلیف دولت حمایت از حریم خصوصی افراد، آزادی بیان، آزادی بعد از بیان، آزادی اندیشه و ارتباطات و تجمعات نیست؟

جلیل رحیمی جهان آبادی در گفت و گو با خبرنگار شفقنا در خصوص ضرورت های توجه به گفت‌وگوی ملی، گفت: جامعه ایران یک جامعه فرهنگی و به لحاظ سیاسی در خاورمیانه پیشرو است؛ عمده کشورهای خاورمیانه سوابق تاریخی چند هزار ساله در مدنیت، دولتداری و پیشینه زندگی اجتماعی دارند و لازمه رشد و پیشرفت در زندگی اجتماعی این است که بخش های مختلف اجتماعی خصوصا حاکمیت و مردم با هم هم افزایی و گفت و گو داشته باشند؛ بنابراین برای برقراری حقوق و تکالیفی که معمولا در همه حکومت ها وجود دارد، این گفت و گو باید به صورت مستمر انجام شود.

وی در ادامه افزود: در نظام های دموکراتیک در قالب انتخابات، تظاهرات، همه‌پرسی و تشکل های صنفی و … دیدگاه‌های مردم شنیده می شود و این خواسته ها تا جایی که قابلیت اجرایی دارد، انجام می شود و جایی که امکان اجرا نداشته باشد، با صحبت، مردم را اقناع می کنند. اما متاسفانه علی‌رغم اینکه نظام ما مبتنی بر رأی مردم است ولی باب گفت‌و‌گو و از سوی دیگر باب پذیرش نقد مردم و مخالف را خیلی باز نمی گذاریم.

آقای رحیمی جهان ابادی با اشاره به وضعیت کرسی های آزاد اندیشی، گفت: مثلا آیا کرسی های آزاد اندیشی در دانشگاه ها، محل ابراز نظر و ابراز عقیده ازاد استادان و دانشجویان هست و اگر کسی ابراز عقیده کند بعدا برای او مشکلی پیش نمی اید و آیا اصلا کسی نظرات مردم را گوش می دهد؟ البته فقط ابراز عقیده مهم نیست بلکه وقتی نظر ملت را می شنویم تا جایی که امکان دارد باید به آنها عمل کنیم وگرنه ملت حرف برنند اما ما کار خودمان را انجام دهیم مشکلی از مردم حل نمی‌شود؛ زیرا مردم زمانی برای اعلام نظر خودشان ارزش قایل هستند که بدانند این اعلام نظر آنها در تغییرات مورد نیاز جامعه اثری داشته است.

وی با انتقاد از اینکه بخش‌هایی از حاکمیت و نیروهای تندروی جامعه هنوز نپذیرفتند که ملت صاحب حق هستند، ادامه داد: اینها فکر می کنند ملت فقط تکلیف دارند که اطاعت کنند؛ در انتخابات شرکت کنند؛ از نظام حمایت کنند؛ مالیات دهند و سربازی بروند اما مگر تکلیف دولت حمایت از حریم خصوصی افراد آزادی بیان، آزادی بعد از بیان، آزادی اندیشه و ارتباطات و تجمعات نیست؟ ایا تکلیف دولت تامین حداقل معاش، زندگی، رفاه و تحصیلات برای ملت نیست؟ آیا تکلیف حاکمیت گرفتن جلوی نیروهای خودسر تندرو و اقلیت شیپور به دست در کشور که کل نظرات اکثریت را وتو می کنند، نیست؟ اینها جزو تکالیف حاکمیت است و وقتی به تکالیف خودش عمل نمی کنند، ملت هم به انجام تکالیف خودش تمایلی نشان نمی دهد.

آقای رحیمی جهان آبادی تصریح کرد: در رابطه بین دولت و ملت هر دو طرف را باید صادقانه راهنمایی کنیم؛ بنابراین اگر حاکمیت و ملت هر کاری کردند انها را تایید کنیم، کمکی به حاکمیت نخواهد کرد بلکه بیشتر به حاکمیت اسیب می زند اگر ما واقعیت ها را به عنوان نماینده ملت نگوییم و ضعف‌های حاکمیت را بیان نکنیم، به حاکمیت آسیب خواهد زد؛ از سوی دیگر مردم هم ممکن است همیشه درست عمل نکنند و ما باید با مردم هم صادقانه صحبت کنیم.

وی در پاسخ به این سوال که چرا بستر گفت و گو هنوز در کشور فراهم نشده است، گفت: ضعف حاکمیت هست که نمی تواند بستر لازم را برای گفت و گو و ابراز عقیده مردم فراهم کند و تحمل شنیدن نقدها را ندارد. واقعیت امر این است که مردم نسبت به معیشت خودشان، اینده فرزندانشان و نحوه تعامل حاکمیت با خودشان نقدهای جدی دارند؛ مردم دوست ندارند مهاجرت کنند اما امارها نشان می‌دهد که بخش عمده‌ای از نخبگان کشور درخواست مهاجرت دارند که امر غیر قابل کتمانی است.

آقای رحیمی بیان داشت: الان که اغتشاشات و اعتراضات در کشور بهم پیچیده است یک عده صبح تا شب علیه همین ملت صحبت می کنند پس چه کسی باید حرف ملت را بزند؟ هر جا تجمع می کنند، می گویند اغتشاش گر هستند و زمانی هم که ما صحبت می کنیم علیه ما شکایت می کنند. ما دلسوز این کشور هستیم که تذکر می دهیم که باید اصلاحات در ساختار، سیاست ها و روش ها انجام شود؛ چراکه نمی توان با فرمول و پاسخ های دهه 50 و 60 برای نسل 90 تصمیم گرفت نمی توان با پاسخ های قدیمی برای هزاران سال به خواسته مردم پاسخ داد. در ایام حج زن و مرد همه با هم طواف می کنند حتی زنان نباید صورت خود را بپوشانند در کنار هم غذا می خوردند و دعا می کنند ولی در جامعه‌ای که من و شما زندگی می کنیم عده ای می خواهند خود را از پیامبر(ع) مسلمان تر نشان دهند لذا نتیجه این نحوه درک از دین و حقوق شهروندی و تعامل با ملت همین وضعیتی شده که همه شاهد هستیم.

وی ادامه داد: بر خلاف تصوری که برخی از جوانان و زنان ما دارند، امریکا و اسراییل و بعضی از رقبای منطقه ای به دنبال تغییر شرایط ما نیستند بلکه به دنبال پروژه ویران سازی و تجزیه ایران هستند و فکر می کنند ایران چند تکه خطری برای انها ندارد؛ این شعار نیست، بلکه مستند است و این را مردم باید بدانند که اگر قرار است هر اصلاحی انجام دهیم ولو طولانی تر، ولی باید در چارچوب قانون باشد و ما به جد خواهان این تغییرات اما به دور از چالش و جنگ هستیم.

آقای رحیمی در پایان در خصوص نقش احزاب و رسانه ها گفت: ما اصلا احزاب فعالی نداریم که بخواهند در حل بحران ها به حکومت کمک کنند و یکی از اسیب‌های ما این است؛ اما مشکلی که در حوزه رسانه ها داریم این است که بعضی از رسانه‌ها سعی می کنند یک طرف قضیه را ببینند یعنی رسانه ها یا چشم و گوش بسته، هر چه حاکمیت می گوید تکرار می کنند و بخشی هم هر چه که کف خیابان اتفاق می افتد را برحق جلوه می دهند؛ بنابراین رسانه ها رسالت دارند که واقعیت ها را بیان کنند و به مردم خطر دخالت دشمن را شرح دهند و هم مطالبات بحق مردم را به گوش حاکمیت برسانند و اگر خطایی از هر طرف می‌بینند، آن را بیان کنند.

 

انتهای پیام

fa.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

لینک کوتاه خبر : https://fa.shafaqna.com/?p=1473245

پاسخ به این نظر

نظر خود را بنویسید
نام خود را بنویسید