شفقنا- روزنامه جمهوری اسلامی درسرمقاله خود با عنوان«خرمشهر اخلاقي» این گونه آورده است:
از تلويزيون خبري پخش شد حاکي از اينکه يکي از امامان جمعه موقت تهران، به مناسبت نزديکي ايام آزادسازي خرمشهر، اصطلاح «خرمشهر اقتصادي» را بکار برد. لابد ايشان درصدد بود بگويد همانطور که خرمشهر از اشغال صداميان آزاد شد، اقتصاد کشور هم بايد از مشکلاتي که گرفتارشان است آزاد شود.
نکته خوبي است البته به اين شرط که گوينده آن به عوامل پيدايش اين مشکلات نيز توجه داشته باشد و به جاي آنکه مواضع سياسي محدودکننده توسعه اقتصادي را عامل اصلي وضعيت موجود بداند، به سراغ عوامل موهوم نرود. اقتصاد، تابع سياست است و کشور پهناور و ثروتمندي مثل ايران اگر در عرصه سياسي، اعم از داخلي و بينالمللي، از مواضع دقيقي برخوردار باشد قطعاً از اقتصاد پيشرفته، شکوفا و مستحکمي برخوردار خواهد بود. اين، واقعيتي است که متأسفانه عمداً يا سهواً مورد غفلت است و تا زماني که اين غفلت بر تصميمگيرندگان کشورمان حاکم است، مشکلات اقتصادي حل نخواهند شد و «خرمشهر اقتصادي» مورد نظر آن امام جمعه موقت تحقق نخواهد يافت.
هدف از مطرح کردن اصطلاح «خرمشهر اقتصادي» در اين مقاله، پرداختن به اين موضوع و مسائل اقتصادي نيست. مقصود اينست که تأکيد کنيم قبل از خرمشهر اقتصادي به خرمشهرهاي ديگري نياز داريم که يکي از مهمترين و فوريترين آنها «خرمشهر اخلاقي» است. اخلاق که باشد، اقتصاد هم خواهد بود.
جمله معروف امام خميني رضوانالله تعالي عليه که فرمودند «خرمشهر را خدا آزاد کرد» مثل تمام سخنان و پيامهاي آن عبد صالح خدا بسيار حسابشده و با هدفي مشخص بود. امام فقط نميخواست به بيان قرآني «وَما رَمَيتَ اِذ رَمَيت» اشاره کند و همگان را به مبدأ و قدرت لايزال الهي توجه بدهد. اين، يکي از اهداف امام بود که در جمله معروف «خرمشهر را خدا آزاد کرد» مستتر است. هدف ديگري که براي امروز و فرداي جامعه ما کاربردي و عامل تزکيه است اين بود که تمام کساني که در دفاع مقدس به نحوي دخالت داشتند و صاحب نقش بودند را به اين نکته توجه بدهد که مبادا دچار غرور و خودبزرگبيني شوند و بعد از پايان جنگ براي خودشان حساب جداگانهاي باز کنند و خود را جاي خدا قرار بدهند و تصور کنند فعال مايشاء هستند.
خدا بر درجات شهداي پيشتاز دفاع مقدس بيافزايد که آرزو ميکردند همان زمان به شهادت برسند تا روزگاري فرا نرسد که دچار نفس اماره خود شوند و با ورود به بازيهاي سياسي يا چشيدن چرب و شيرين قدرت و ثروت و شهرت، خدا را فراموش کنند و موازين اخلاقي را زير پا بگذارند. شهداي دفاع مقدس و جانبازان و تمام رزمندگان 8 سال جنگ تحميلي حق بزرگي بر گردن ما ايرانيان و انقلاب و نظام جمهوري اسلامي دارند. آزادسازي خرمشهر، قله پيروزيهاي آنان در اين نبرد نابرابر بود. افتخارات بزرگي را اين نسل فداکار براي اين کشور آفريد که ما موظفيم آنها را در تاريخ با خطوط برجسته ثبت نمائيم و براي هميشه از آنها حفاظت کنيم. حفاظت از اين افتخارات فقط با پايبندي به معيارهاي اخلاقي ميسر است. اخلاق ميگويد تاريخ را آنگونه که رخ داده است روايت کنيد نه آنگونه که خود ميخواهيد. وقتي تاريخ جنگ را مينويسيد يا در قالب فيلم و کتاب و گفتار روايت ميکنيد، نقش افراد حاضر در جنگ را به دليل اينکه شما آنها را نميپسنديد ناديده نگيريد و براي افرادي که ميپسنديدشان يا به هر دليل ديگري لازم ميدانيد نقششان را برجسته کنيد، حسابهاي فوقالعاده ولي فاقد موجودي باز نکنيد. فردا که ميخواهيد درباره آزادي خرمشهر بگوئيد، نام فرمانده جنگ و نام و فيلم و صداي اولين کسي که در مسجد جامع خرمشهر حاضر شد و به حماسهسازان آن روزها خسته نباشيد گفت را سانسور نکنيد. خرمشهر اخلاقي يعني روايت کردن بيسانسور آزادسازي خرمشهر و دفاع مقدس.
