شفقنا- خطیب حوزوی و نویسنده کتاب مقتل الزهراء گفت: گریه های حضرت زهرا (س) نه مقطعی و فصلی و نه برای حکومت و قدرت و مال دنیایی بلکه برای آگاه کردن امت به خواب رفته اسلام و دفاع از ولایت امیرالمومنین (ع) بود.
حجت الاسلام علیرضا صادقی واعظ در مراسم سوگواری شهادت حضرت زهرا(س) در دفتر حضرت آیت الله العظمی شبیری زنجانی اظهار داشت: فاطمه زهرا (س) شخصیت عظیم الشانی است که از ذات ربوبی تا پیامبر گرامی اسلام و از امیرالمومنین (ع) تا وجود صاحب الزمان (عج) زبان به مدح و ثنای حضرت باز کرده اند. بی نظیرترین الفاظ و کلمات را خداوند برای حضرت زهرا(س) در قرآن کریم نازل فرموده است.
او با اشاره به سوره «کوثر» و آیه ابتدایی این سوره مبارکه عنوان کرد: ما در زمینه آفرینش انسان فقط یک جا کلمه «اعطینا» آمده است و آن هم در مورد حضرت صدیقه طاهره (س) است. خداوند در این آیه خبر از خلقت و آفریدن «فاطمه» نمی دهد بلکه می فرماید: «اعطیناک; عطیه ای برای تو فرستادیم».
خطیب مراسم با اشاره به مثل مشهور عرب که «ان الهدایا علی مقدار مهدیها» گفت: در اینجا، ذات اقدس ربوبی، هدیه دهنده است و هدیه گیرنده هم حضرت محمد (ص) است. آنچه که بین خدا و پیامبر قرار می گیرد، وجود حضرت زهرا(س) است. امام صادق (ع) در روایتی فرمودند: «مادرم در پیشگاه خداوند 9 اسم دارد». اما هیچ یک از این اسامی در قرآن کریم نیامده است چون هریک، معرف یکی از ابعاد شخصیتی آن حضرت است.
او افزود: وقتی خداوند می خواهد «فاطمه» را به عالمیان معرفی کند، می فرماید: «انا اعطیناک الکوثر» یعنی خیر کثیر. ما وقتی می خواهیم از مال فراوان سخن بگوئیم عنوان «گنج» به کار می بریم. حالا اگر به جای این صندوقچه، کالبد انسانی را در نظر بگیریم و به جای طلا و نقره و… تمام صفات پسندیده و حمیده عالم را در آن جمع کنیم، می شود «کوثر». لذا رسول گرامی اسلام فرمودند: «اگر بنا بود تمام خوبی ها و ارزش های عالم به شکل یک انسان مجسم شود، آن شخصیت، کسی جز فاطمه زهرا(س) نبود بلکه مقام و عظمتش از این هم بالاتر است.
صادقی واعظ گفت: با این مقام و عظمت جفا در حق اوست که تنها به عنوان کسی که حرمت او شکسته و حق او غصب شده، شناخته شود. فاطمه زهرا(س) در حوادث پس از رسول گرامی اسلام فقط این نقش را ندارد. ایشان وقتی با «سقیفه» روبرو می شود، فقط دست روی دست نمی گذارد، سکوت نمی کند، نمی فرماید راضی هستیم به رضای جمع، نمی فرماید فردای قیامتی هم هست و خدا بین ما و شما قضاوت می کند بلکه با همه وجود به مقابله و مبارزه با ظالمین و غاصبین می پردازد و از هر فرصت و موقعیتی برای آگاه کردن امت به خواب رفته اسلام و دفاع از ولایت امیرالمومنین (ع) بهره می گیرد.
او به گریه های حضرت فاطمه زهرا(س) بعد از رحلت رسول خدا اشاره کرد و بیان داشت: گریه های آن حضرت، مقطعی و فصلی نیست بلکه دائمی است؛ این گریه محصور در خانه نیست بلکه حضرت در مسجد کنار قبر رسول خدا(ص) اشک می ریزد و وقتی هم مردم اظهار خستگی از این گریه ها می کنند و می گویند که یا شب گریه کند، روز آرام بگیرد یا روز گریه کند، شب آرام بگیرد، این گریه قطع نمی شود بلکه حضرت به احد می آید و کنار قبر حمزه سیدالشهدا(ع) گریه می کند چون گریه فاطمه زهرا(س) یک گریه احساسی و عاطفی نیست بلکه گریه آگاهانه و دلسوزانه و مادرانه است.
این خطیب حوزوی به روایتی از محمود بن لوید دررابطه با علت گریه حضرت فاطمه (س) اشاره کرد و افزود: محمود بن لوید می گوید: «از کنار قبرستان احد عبور می کردم، صدای ناله ای را شنیدم که نزدیک بود بند دلم را پاره کند. صبر کردم ببینم صاحب گریه کیست؟ نزدیک غروب، دیدم فاطمه زهرا(س) دست آقازاده هایشان را گرفتند و از احد بیرون می آیند. رفتم جلو سلام کردن، عرض کردم که بی بی چی شده؟ چرا اینگونه گریه می کنید؟ حضرت فرمودند: محمود بن لوید، گریه فاطمه دو دلیل مهم دارد؛ اول، فقدان و از دست دادن پدری مانند رسول خدا و دوم انحرافی که امت اسلام به آن مبتلا شده است». مردم گمان کردند با کناررفتن امیرالمومنین(ع)، اهل بیت (ع) متضرر شدند کمااینکه امروز هم عده ای همین حرف را می زنند که دعوا سر قدرت و حکومت بوده است، بنابوده امیرالمومنین به حکومت برسد، شخص دیگری به حکومت رسیده است. شما چه می گوئید؟ بعد از 1400 سال اقامه عزا می کنید؟ اینها تصورشان این است که اگر حق امیرالمومنین غصب شد، اهل بیت دچار ضرر شدند. اینها نفهمیدند که وقتی زمامدار یک جامعه ای با مشکل روبرو شد، امت دچار عصیان می شود.
او به وضعیت خلفای قبل از امام علی (ع) اشاره کرد و گفت: در زمان یکی از خلفا، یک پیرزنی عصازنان برای پرسش سئوال شرعی ساده نزد خلیفه می آید، نمی تواند پاسخ دهد. فریاد می زند: «أَقِیلُونِی لَسْتُ بِخَیرِکمْ وَ عَلِیّ فِیکمْ لَستُ بِخَیرِکُم و عَلیٌّ فیکُم»(خلافت را از من پس بگیرید و مرا رها کنید؛ زیرا من درحالیکه علی علیهالسلام در میان شماست، برتر و بهتر نیستم) یا عمربن خطاب فریاد جهر می زند: «همه مردم فهمشان در دین از من بیشتر است» یا اینکه 72 مرتبه فریاد «لَوْلا عَلِیٌّ لَهَلَکَ عُمَر» سر می دهد. اینها یک طرف و یک طرف شخصیت عظیم الشانی که سینه اش مملو از علوم است. ابن ابی الحدید معتزلی می گوید: تنها کسی که در طول تاریخ گفت و از عهده برآمد، فقط علی بن ابیطالب (ع) بود که فرمود: «سلونی قبل ان تفقدونی». امیرالمومنین (ع) اگر کنار رفت و این نالایق ها سر کار آمدند، چه کسی ضرر کرد؟ اهل بیت (ع) یا امت اسلام؟
صادقی واعظ به ماجرایی از علامه امینی که در کتاب الغدیر آمده، اشاره کرد که در زمان حکومت عثمان، هیثم، یکی از کارگزارانش ماموریت داد که به یکی از مرزها برود، این ماموریت 6 ماه طول می کشد، روزی که از مدینه خارج می شد، گفت حالا که به این سفر می روی، یک خبر خوش بدهم در حالاتم ، احساس می کنم که باردارم و خدا فرزندی به ما عطا می کند. هیثم گفت که نگران نباش، بچه 9 ماهه به دنیا می آید و سفر من 6 ماه طول می کشد. از سفر که بازگردم مقدمات میهمانی را فراهم می کنیم و منتظر به دنیاآمدن فرزندمان می شویم. دقیقا سفرش 6 ماه طول کشید. روزی که وارد مدینه شد و جلوی خانه رسید، دید که خانم ها رفت و آمد می کنند و بوی اسپند می آید. همینکه وارد خانه شد، طفل متولدشده را در آغوش او گذاشتند. متعجب شد که این طفل، سه ماه زودتر به دنیا آمده است. شیطان، او را وسوسه کرد، فرزند را زمین گذاشت و به مسجد نزد عثمان رفت. ماجرا را به عثمان گفت. این زن را به مسجد کشاندند. به او گفتند: این طفل برای شماست؟ گفت بله. عثمان پرسید: چگونه؟ آن زن گفت: شما بهتر می دانید یا خدا؟ صرف اینکه فرزند 6 ماهه با خلقت کامل به دنیا آورده بود، حکم به سنگسار او داد. قنبر نزد علی (ع) دوید و خبر رساند که یا امیرالمومنین، می خواهند زنی را سنگسار کنند. حضرت فرمود برو مانع شو تا من بیایم. اما وقتی قنبر رسید که پیکر بی جان این زن را از زیر خروارها سنگ بیرون کشید. امیرالمومنین (ع) خشمگین وارد مسجد شد و فریاد زد: «عثمان تو این چنین حکم دادی؟» عثمان گفت: بله. امیرالمومنین سئوال کرد: 4 شاهد عادل حاضر شدند و شهادت دادند؟ شهادتشان مورد پذیرش واقع شد؟ عثمان گفت: شاهدی نبوده است. حضرت فرمود: چگونه حکم دادی؟ گفت: زن مدعی بود که طفل 6 ماهه با خلقت کامل به دنیا آمده و این محال است. امیرالمومنین فرمود: چرا محال است؟ این نصّ آیات قرآن است. طبق دو آیه قرآن کریم ممکن است طفلی 6 ماهه با خلقت کامل دنیا بیاید. عثمان سر را به زیر انداخت و گفت: یا علی! من به عمرم، این آیات را نخواندم.
او یادآور شد: گریه صدیقه طاهره (س) نه برای ملک و حکومت و قدرت و دنیاست بلکه برای انحراف، بدعت ها، اتلاف نفوس و هتک حرمت هایی که به واسطه این غصب حق صورت گرفت. لذا از هر فرصتی برای افشاگری بهره بردند. زنان مهاجر و انصار به عیادت ایشان می آیند و احوالپرسی می کنند. حضرت در پاسخ، خطبه معروف را خواندند و فرمودند: « أَصْبَحْتُ وَاللَّهِ عَائِفَةً لِدُنْیَاکُنَّ….؛ شب را صبح کردم درحالیکه از دنیای شما بیزار هستم…».
