شفقنا رسانه_استقلال تحریریه ها رابطه معناداری با آزادی صاحبان یک رسانه برای تصمیم گیری دارد.در واقع هر چه یک رسانه بتواند در انتشار یک خبر بدون دخالت و فشار بیرونی فعالیت داشته باشد، قطعا اعتبار و روایی آن رسانه نزد افکار عمومی بالاتر می رود. اما شاهدیم برخی رسانه ها با وجود صحت داشتن یک رویداد و انتشار آن در رسانه های خود-حال یا به خاطر فشار بیرونی یک تذکر مسئولان- به تکذیب و حذف آن خبر می پردازند. مجید رضاییان استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه ژورنالیسم با تاکید بر وظیفه سردبیران در «fact checkin» منابع و « verification » آن می گوید: دلیل این اتفاق در رسانه های ما متکی بودن آنها به «وی گفت» و «وی افزود» است.اگر رسانه های ما متکی به اخبار و گزارش های تولیدی باشند، خبرنگار منبع خبری و اطلاعاتی که به دست آورده ، مستند است و هیچ وقت هم به تکذیب نمی رسد.
رضاییان در ابتدای صحبت های خود درباره وظایف سردبیران به شفقنا رسانه می گوید: در ابتدا باید به این مسأله بپردازیم که تکذیب یک خبر از طرف رسانه چه ابعادی دارد. یکی از مسائل مهم در کار روزنامه نگاری، منبع خبر است. در منبع خبر وقتی اطلاعاتی به دست آوردید، منبع یا مستقیم با واسطه است یا بی واسطه است.در هر دو حالت اصل بر صحت و سقم اطلاعات کسب شده است.
او ادامه می دهد: حال یکی از تکنیک ها و وظایف سردبیران (و آنچه من هم در ورکشاب مدرسه روزنامه نگاری تاکید کردم)«fact checking» و «verification » است. در تکنیک«fact checking» سردبیر و دبیر سرویس و هر کس که مسئول انتشار خبر است، باید قبل از «چک کردن اطلاعات»، منبع را بررسی کند.
حال چرا رسانه های ما گاهی دچار این مشکل می شوند؟ رضاییان پاسخ می دهد: چون رسانه های ما متکی به «وی گفت» و «وی افزود» هستند. اگر رسانه های ما متکی به اخبار و گزارش های تولیدی باشند، خبرنگار منبع خبری و اطلاعاتی که به دست آورده ، مستند است و هیچ وقت هم به تکذیب نمی رسد. باز هم تاکید می کنم که از آسیب های «وی گفت» و «وی افزود»، تکذیب و حذف و به نوعی نداشتن استقلال تحریریه هاست.
این مولف کتاب«شیوه های روزنامه نگاری» می گوید: در همه جای دنیا، سردبیرانی که «fact checking» را برای اخبار انجام می دهند، اطلاعات را تک به تک بررسی و منبع آن را چک می کنند. وقتی اخبار را به این ترتیب بررسی می کنند، کمتر به مرحله حذف و تکذیب می رسند، چرا که اعتبار رسانه و اعتماد مخاطب برایشان اهمیت دارد.
رضاییان در ادامه به تبعات این اقدام رسانه ها که به حذف و تکذیب یک خبر در عین واقعی بودن آن می پردازند، اشاره می کند و توضیح می دهد: این نحوه کار خبر رسانی در رسانه های ما سه لطمه برای «مخاطب»، «برند رسانه» و «نیروی حرفه ای» ایجاد می کند. «پرستیژ رسانه» از جمله مسائلی است که باید با گذشت زمان بیشتر شود و به برند تبدیل شود. اما این اقدام ضربه بزرگی به پرستیژ و در نهایت برند آن، وارد می کند.
این پژوهشگر حوزه ژورنالیسم ادامه می دهد: ضربه به «اعتماد مخاطب» هم از دیگر تبعات این کار است. چرا که با این اقدام رسانه، مخاطب دچار شوک می شود و این سوال برایش پیش می آید که چرا با وجود اعتمادی که در خواندن روزانه اخبار این رسانه داشتم، به یکباره دست به تکذیب زده است.مولفه دیگر «تاثیر منفی بر روی نیروهای حرفه ای» در آن مجموعه ی رسانه ای است.
